سورت واقعه — آیت 37

د معنايي کلمې:

• عُرُبًا: د خپلو خاوندانو سره مينه کوونکې، هغه ښځې چې خپل خاوند ته ډېره مينه او محبت ښکاره کوي.
• أَتْرَابًا: د عمر له پلوه سره برابرې، ټولې په يو شان عمر کې.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې د جنت د ښځو دوه ځانګړتياوې بيان کړې دي: لومړۍ دا چې دوی به خپلو خاوندانو سره ډېرې مينه کوونکې وي، يعنې دوی به يوازې د ښکلا څښتنانې نه وي، بلکې په زړه کې به د خپل خاوند سره ډېره مينه او محبت لري او دا مينه به په خبرو او چلند کې څرګندوي. دويمه دا چې دوی به ټولې د عمر له پلوه سره برابرې وي، يعنې ټولې به په يو ځوان او ښکلي عمر کې وي، نه به زړې وي او نه به د عمر په اختلاف کې وي، بلکې ټولې به په يو شان ځوانۍ او تازګۍ کې وي. دا دوه صفتونه د جنت د ښځو د کمال او بشپړتيا ښکارندويي کوي، چې دوی نه يوازې په بڼه بلکې په اخلاقو او مينې کې هم بشپړې دي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته د جنت د نعمتونو يادونه کوي، چې هلته به د خاوند او ښځې ترمنځ مينه او محبت په بشپړ ډول موجود وي، او دا يو ستر نعمت دی چې الله تعالی خپلو بندګانو ته ورکوي.
• دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې په جنت کې به هيڅ ډول کموالی نه وي، نه د عمر په لحاظ او نه د مينې په لحاظ، بلکې هر څه به بشپړ او کامل وي.
• دا آيت د مسلمانانو لپاره هڅونه ده چې د نېکو عملونو په کولو سره د دې جنت د نعمتونو د ترلاسه کولو هڅه وکړي، ځکه چې دا ډول نعمتونه يوازې د هغو کسانو لپاره دي چې په دنيا کې نېک عملونه کوي.