سوره واقعه — آیه 36

معانی کلمات:

• أَبْكَارًا: جمع «بِكْر»، به معنای دختران باکره و دستنخورده.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که ما آن زنان بهشتی را که برای اهل یمین آفریدهایم، باکره قرار دادیم. این باکره بودن به گونهای است که هر بار که همسرشان به آنان نزدیک میشود، دوباره باکره و دستنخورده هستند. این آیه در ادامه توصیف نعمتهای بهشت برای اصحاب یمین است، جایی که خداوند همسرانی پاک و مطهر برای آنان آفریده است. این زنان، چه آنهایی که در دنیا همسر مؤمنان بودهاند و چه حوریان بهشتی، به گونهای آفریده شدهاند که همیشه جوان، زیبا و باکرهاند و هیچگونه نقص یا کهولتی در آنان راه ندارد. این تحول و آفرینش نو، نشانهای از قدرت بیپایان خداوند است که میتواند هر چیزی را از نو بیافریند و به بهترین شکل ممکن آن را کامل گرداند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند برای بندگان مؤمن خود، بهترین و کاملترین نعمتها را فراهم کرده است؛ نعمتهایی که در دنیا قابل تصور نیست و هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده است.
• پاداشهای بهشتی نهتنها برای جبران اعمال نیک است، بلکه جلوهای از فضل و کرم الهی است که فراتر از استحقاق بندگان است.
• این آیه مؤمنان را به امیدواری و تلاش بیشتر برای رسیدن به این نعمتهای جاودان دعوت میکند و یادآور میشود که زحمات و عبادات در دنیا، نتیجهای بینهایت شیرین و ماندگار در آخرت خواهد داشت.
• باکرگی و جوانی ابدی این زنان، نشانهای از پاکی و طهارت کامل محیط بهشت است؛ جایی که هیچ نقص، پیری یا ناخوشایندی در آن وجود ندارد و همه چیز در بهترین حالت خود آفریده شده است.