Surah Al-Hadid — Talata 16

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• أَلَمْ يَأْنِ – Hindi pa ba dumating ang panahon o oras?
• تَخْشَعَ – Ang lumambot at magpakumbaba (ang mga puso) sa takot at paggalang kay Allah.
• لِذِكْرِ اللَّهِ – Sa pag-alaala kay Allah at sa mga pangaral Niya.
• وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ – At sa ipinahayag na katotohanan, na siyang Qur'an.
• فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ – Kaya't humaba sa kanila ang panahon (sa pagitan nila at ng kanilang mga propeta).
• فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ – Kaya't tumigas ang kanilang mga puso.
• فَاسِقُونَ – Mga lumalabag sa pagsunod kay Allah, mga suwail.

Interpretasyon ng Talata:

Hindi pa ba dumating ang tamang panahon para sa mga sumampalataya kay Allah at sa Kanyang Sugo, na ang kanilang mga puso ay lumambot at magpakumbaba kapag inaalala nila si Allah, at kapag naririnig nila ang Qur'an na ipinahayag na katotohanan? Ang talatang ito ay isang magiliw na paalala at pagpuna sa mga mananampalataya na huwag hayaang tumigas ang kanilang mga puso, at huwag silang maging katulad ng mga naunang tumanggap ng Banal na Kasulatan—ang mga Hudyo at mga Kristiyano—na humaba sa kanila ang panahon sa pagitan nila at ng kanilang mga propeta. Dahil dito, sila ay naligaw sa tamang landas, binago nila ang mga salita ng Allah, at ang kanilang mga puso ay tumigas dahil sa labis na pagkahumaling sa makamundong buhay at paglayo sa mga aral ng kanilang Panginoon. Marami sa kanila ang naging mga suwail, lumalabag sa mga utos ng Allah at lumalayo sa Kanyang pagsunod. Kaya't ang mga mananampalataya ay dapat matuto mula sa kanilang naging kalagayan at huwag tularan ang kanilang mga ugali.

Mga Aral na Makukuha sa Talata:

1. Ang kahalagahan ng paglambot ng puso at pagiging mapagpakumbaba sa harap ng Allah, lalo na kapag binibigkas ang Kanyang mga talata at natatanggap ang Kanyang mga paalala.
2. Ang pag-iingat sa paglipas ng panahon nang walang pakinabang; ang mahabang panahon ng kapabayaan ay maaaring magdulot ng katigasan ng puso at paglayo sa pananampalataya.
3. Ang aral mula sa kasaysayan ng mga naunang pamayanan—na ang pagbabago ng mga banal na kasulatan at paglayo sa mga propeta ay nagbubunga ng pagkasira ng moralidad at pagkalayo sa kaganapan ng relihiyon.
4. Ang patuloy na pagbabago-bago ng puso at pagbabalik-loob sa Allah sa bawat pagkakataon ay isang tanda ng tunay na pananampalataya, at ito ang daan tungo sa kapayapaan at kasiyahan sa buhay na ito at sa Kabilang Buhay.
5. Ang pagiging malayo sa mga ugali ng mga suwail at ang pagsisikap na maging matatag sa pagsunod sa mga utos ng Allah ay nagdudulot ng tagumpay at kaligtasan.