Surat Al-Mujadalah — Ayat 18

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعًا : dina nalika Gusti Allah nguripake maneh wong-wong munafik kabeh saka kuburane.
• فَيَحْلِفُونَ لَهُ : banjur padha sumpah marang Gusti Allah.
• كَمَا يَحْلِفُونَ لَكُمْ : kaya dene anggone padha sumpah marang sira kabeh (para mukmin) ing donya.
• وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ : lan padha nyangka yen sumpahe iku ana gunane utawa ana bobote.
• أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْكَاذِبُونَ : elinga, satemene wong-wong iku padha wong kang goroh tenan.

2) Katrangané ayat:

Ing dina kiyamat, Gusti Allah bakal nguripake maneh wong-wong munafik kabeh tanpa ana siji-sijia kang kari, supaya padha nampa piwales saka sakabehing lakune. Ing kono padha sumpah marang Gusti Allah, ngakoni yen nalika ing donya biyen padha ora kafir lan ora munafik, nanging padha mukmin lan nglakoni apa kang diridhoi dening Gusti Allah. Padha sumpah kaya mangkono iku kaya dene anggone padha sumpah marang para mukmin nalika isih ing donya, padha ngakoni yen sejatine padha wong Islam. Wong-wong munafik iku padha nyangka yen sumpahe mau bisa migunani lan bisa nyingkirake siksa, kaya dene nalika ing donya sumpahe bisa migunani lan bisa dipercaya dening wong-wong Islam. Nanging elinga, satemene wong-wong munafik iku padha wong kang goroh banget, ora ana kang ngluwihi gorone, amarga padha goroh ana ing ngarepe Gusti Allah kang maha ngudaneni sakabehing barang kang kasaput lan kang katon. Padha sumpah nganggo goroh, lan iku dadi tandha yen dheweke iku saktenane wong kang paling goroh.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Gusti Allah iku maha adil lan maha kuwasa, bakal nguripake maneh sakabehe manungsa ing dina kiyamat tanpa ana kang kari, supaya saben wong nampa piwales saka lakune dhewe-dhewe.
• Wong munafik iku ing donya kerep sumpah goroh supaya katon apik lan dipercaya dening wong Islam, nanging ing akhirat sumpahe ora bakal migunani babar pisan, malah dadi bukti gorone.
• Kita kabeh diajab supaya tansah jujur lan ora sumpah goroh, amarga goroh iku kalebu sifat kang ala banget lan dadi tandhane wong munafik.
• Ayat iki ngelingake yen Gusti Allah iku maha ngudaneni sakabehing barang kang katon lan kang kasaput, mula ora ana gunane ngapusi ana ing ngarepe Gusti Allah.
• Kita kudu tansah ngupaya dadi wong kang bener atine, ora mung katon apik ing njaba, nanging uga bener ing njero ati, supaya ing dina kiyamat ora kalebu golongane wong kang goroh lan munafik.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni marang kajujuran lan kabeneran, mula kita kabeh diajab tansah nglakoni kajujuran ing saben kahanan, amarga kajujuran iku bakal nuntun marang kabecikan lan kabecikan iku bakal nuntun marang swarga.