سوره حشر — آیه 12

معانی کلمات:

• أُخرِجوا: از دیار خود بیرون رانده شوند.
• قُوتِلوا: با آنان جنگ شود.
• یَنصُرونَهُم: به یاری آنان بشتابند.
• لَیُوَلُّنَّ الأَدبار: به یقین پشت کرده و فرار خواهند کرد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، حقیقت حال منافقان را در برابر یهودیان بنینضیر آشکار میسازد و دروغگویی آنان را در ادعاهایشان برملا میکند. این آیه به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) خبر میدهد که اگر یهودیان از مدینه اخراج شوند، منافقانی که ادعای همراهی و پشتیبانی از آنان را داشتند، هرگز همراه آنان از شهر خارج نخواهند شد. همچنین اگر جنگی میان مسلمانان و یهودیان رخ دهد، این منافقان به یاری یهودیان نخواهند شتافت و به وعدههای خود وفا نخواهند کرد. و حتی اگر فرضاً برای یاری آنان بیایند، در میدان نبرد تاب مقاومت نیاورده، پشت کرده و فرار خواهند کرد و آنان را تنها خواهند گذاشت. در پایان، خداوند میفرماید که یهودیان پس از این، هیچ یاریگری نخواهند یافت و خداوند آنان را خوار و ذلیل خواهد کرد. این آیه نشان میدهد که وعدههای منافقان پوچ و بیاساس است و آنان در لحظه حساس، دوستان خود را رها میکنند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که تکیه بر وعدههای منافقان و دشمنان، خطاست و مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند و از غیر او نهراسند.
• خداوند با این خبر غیبی، صدق نبوت پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) را اثبات میکند؛ زیرا این پیشگویی دقیقاً تحقق یافت و منافقان هیچگاه به یاری یهودیان نشتافتند.
• این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر دشمن، هوشیار باشند و فریب ظاهر و وعدههای دروغین کسانی را که در قلبشان بیماری است، نخورند.
• از این آیه درس میگیریم که نصرت و پیروزی تنها از جانب خداوند است و هر که خدا او را یاری کند، هیچکس نمیتواند او را شکست دهد و هر که خدا او را خوار کند، هیچ یاوری نخواهد داشت.