Sura Al-An'am — Werset 130

Znaczenie wybranych słów:

• Ma'szar – zgromadzenie, grupa ludzi i dżinów.
• Rusulun minkum – wysłannicy spośród was (według większości uczonych – spośród ludzi, choć niektórzy dopuszczają wysłanników spośród dżinów).
• Yaqussuna – opowiadają, recytują, przekazują.
• Gharrathum – zwiodła, oszukała, złudziła.
• Kafirin – niewierni, zaprzeczający jedności Boga i Jego posłańcom.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W Dniu Sądu Bóg zwróci się do zgromadzonych ludzi i dżinów, którzy oddawali cześć innym istotom obok Niego, i zapyta ich z wyrzutem: „O wy, zgromadzenie dżinów i ludzi! Czy nie przyszli do was posłańcy spośród was, którzy recytowali wam Moje znaki – wersety objawione w księgach, zawierające nakazy, zakazy i wyjaśnienie tego, co dobre i złe – i którzy ostrzegali was przed spotkaniem tego waszego Dnia, czyli Dnia Sądu i kary?”

W odpowiedzi ci, którzy dopuścili się bałwochwalstwa, przyznają: „Świadczymy przeciwko samym sobie, że posłańcy przekazali nam Twoje znaki i ostrzegli nas przed tym Dniem, lecz my ich okłamaliśmy i odrzuciliśmy ich wezwanie”. Jednak to wyznanie nie przyniesie im żadnej korzyści, ponieważ nadszedł już czas kary, a wiara w tym momencie jest bezwartościowa.

Następnie Bóg wyjaśnia przyczynę ich zatwardziałości: „Zwiodło ich życie doczesne” – jego blask, przyjemności, bogactwa i złudne nadzieje, które sprawiły, że uwierzyli w jego trwałość i zapomnieli o życiu ostatecznym. W końcu, gdy nadeszła godzina rozrachunku, świadczą przeciwko sobie, że byli niewiernymi – zaprzeczali jedności Boga i Jego posłańcom, choć wcześniej, w życiu doczesnym, uparcie temu przeczyli.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Sprawiedliwość Boga i Jego miłosierdzie – Bóg nie karze żadnego stworzenia bez wcześniejszego ostrzeżenia. Posyłał posłańców do ludzi i dżinów, aby nie mieli wymówki w Dniu Sądu. To dowód Jego doskonałej sprawiedliwości i miłosierdzia wobec stworzeń.
2. Odpowiedzialność za własne czyny – W Dniu Sądu każdy będzie świadczył przeciwko sobie. Nikt nie będzie mógł zrzucić winy na innych, ponieważ dowody będą jasne i niepodważalne. To uczy nas, że już teraz powinniśmy być uczciwi wobec samych siebie i nie zwodzić się złudzeniami.
3. Niebezpieczeństwo przywiązania do życia doczesnego – Życie doczesne jest ulotne i zwodnicze. Kto czyni je swoim celem ostatecznym, ten gubi siebie i zapomina o tym, co naprawdę ważne – o przygotowaniu się na spotkanie z Bogiem. Islam uczy nas równowagi: korzystania z dóbr tego świata bez zapominania o życiu wiecznym.
4. Wiara w posłańców jest fundamentem zbawienia – Przyjęcie posłańców i ich nauk jest kluczem do szczęścia w obu światach. Odrzucenie ich prowadzi do zguby, nawet jeśli człowiek uważa się za mądrego i samowystarczalnego.
5. Bóg daje każdemu szansę – Wysłanie posłańców do dżinów i ludzi pokazuje, że Bóg nie pozostawił żadnej grupy bez przewodnictwa. To zaproszenie do refleksji: skoro Bóg tak troszczy się o swoje stworzenia, to jakże wielka jest Jego łaskawość i jakże powinniśmy być Mu wdzięczni za tę drogę do zbawienia.