Сураи Аль-Анам Оят 130 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй гурӯҳи ҷинниёну одамиён, оё бар шумо паёмбароне аз худатон…

Аль-Анам · 130/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا ۚ قَالُوا شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنفُسِنَا ۖ وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ ۝١٣٠

🔤 Transliteration

Yaa ma`sharal jinni wal insi alam yaatikum Rusulum minkum yaqussoona `alaikum Aayaatee wa yunziroonakum liqaaa`a Yawmikum haazaa; qaaloo shahidnaa `alaaa anfusinaa wa gharrat humul hayaatud dunyaa wa shahidooo `alaa anfusihim annahum kaanoo kaafireen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй гурӯҳи ҷинниёну одамиён, оё бар шумо паёмбароне аз худатон фиристода нашуда, то оёти Маро бароятон бихонанд ва шуморо аз дидори чунин рӯзе битарсонанд? Гӯянд: «Мо ба зиёни худ гувоҳӣ медиҳем». Зиндагии дунёӣ ононро бифирефт ва ба зиёни худ гувоҳӣ доданд, ки аз кофирон буданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

مَعْشَرَ: гурӯҳ, ҷамоат.
يَقُصُّونَ: хабар медиҳанд, мехонанд, баён мекунанд.
آيَاتِي: оятҳо, нишонаҳо ва дастурҳои Ман.
يُنذِرُونَكُمْ: шуморо огоҳ мекунанд, метарсонанд.
لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا: рӯ ба рӯ шудан бо ин рӯзи шумо, яъне рӯзи қиёмат.
شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنفُسِنَا: ба зиёни худамон гувоҳӣ додем, эътироф кардем.
وَغَرَّتْهُمُ: ва онҳоро фиреб дод, гумроҳ кард.
الْحَيَاةُ الدُّنْيَا: ҳаёти дунё, зиндагии фонии ин ҷаҳон.

Тафсири оят:

Рӯзи қиёмат Худованди мутаъол ба ҷинну инс хитоб мекунад: «Эй гурӯҳи ҷинну инс! Оё аз миёни худи шумо паёмбароне наомаданд, ки оятҳои Маро ба шумо бихонанд ва шуморо аз рӯ ба рӯ шудан бо ин рӯзи бузург — рӯзи қиёмат — огоҳ кунанд?» Паёмбарон аз миёни мардум буданд, то ки мардум онҳоро бишносанд ва суханонашонро бифаҳманд. Онҳо оятҳои Худоро ба мардум мерасонданд, амр ва наҳйи Илоҳиро баён мекарданд ва аз оқибати бади инкор ва гуноҳ метарсонданд.

Он гоҳ кофирон дар ҷавоб мегӯянд: «Ба зиёни худамон гувоҳӣ медиҳем, ки паёмбарони Ту ба мо паёмҳои Туро расонданд ва моро аз ин рӯз огоҳ карданд, вале мо онҳоро дурӯғ шуморидем ва ба онҳо имон наовардем.» Онҳо дар он рӯз ба куфру инкори худашон иқрор мешаванд, аммо ин иқрор дигар ба онҳо суд намерасонад, зеро вақти имон овардан гузаштааст.

Ҳаёти дунё бо зебу зинат ва неъматҳои гузарои худ онҳоро фиреб дод. Онҳо гумон карданд, ки дунё ҳамеша боқӣ мемонад ва аз охират ғофил шуданд. Ҳамин фиреби дунё сабаб шуд, ки онҳо ба Худо ва паёмбаронаш куфр оваранд. Онҳо ба зиёни худашон гувоҳӣ доданд, ки дар дунё кофир буданд ва ҳақро инкор карданд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагонаш раҳмдил аст ва пеш аз азоб паёмбаронро фиристода, то ҳақро ба онҳо равшан созад.
Паёмбарон аз миёни худи мардум буданд, то ки мардум ба онҳо наздик бошанд ва суханонашонро бифаҳманд.
Инсон бояд аз фиреби ҳаёти дунё ҳушёр бошад ва бидонад, ки дунё фониист ва охират ҷовидон аст.
Имон овардан дар вақти худ арзиш дорад; иқрор кардан дар рӯзи қиёмат дигар фоидае надорад.
Оят моро тарғиб мекунад, ки ба паёмбарон имон оварем, оятҳои Худоро бишнавем ва аз рӯзи қиёмат ғофил нашавем.
Худованд одил аст ва ҳеҷ касро бе расонидани даъват азоб намекунад; ин адолати Илоҳиро нишон медиҳад.

📜 Оят 128-132 — Сураи Аль-Анам

128وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُم مِّنَ الْإِنسِ ۖ وَقَالَ أَوْلِيَاؤُهُم مِّنَ الْإِنسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنَا ۚ قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۗ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

Ва рӯзе, ки ҳамагонро гирд оварад ва гӯяд: «Эй гурӯҳи ҷинниён, шумо бисёре аз одамиёнро пайрави худ сохтед». Ёронашон аз миёни одамиён гӯянд: «Эй Парвардигори мо, мо аз якдигар баҳраманд мешудем ва ба поёни замоне, ки барои зистани мо қарор дода будӣ, расидем». Гӯяд: «Ҷойгоҳи шумо оташ аст, ҷовидона дар он ҷо хоҳед буд, магар он чӣ Худо бихоҳад». Албатта Парвардигори ту ҳакиму доност!

129وَكَذَٰلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

Ва ба ин тарз ситамкоронро ба ҷазои корҳое, ки мекарданд, ба якдигар вомегузорем.

130يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا ۚ قَالُوا شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنفُسِنَا ۖ وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ

131ذَٰلِكَ أَن لَّمْ يَكُن رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَىٰ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ

Ва ин ба он сабаб аст, ки Парвардигори ту мардуми ҳеҷ деҳаеро ки бехабар буданд, аз рӯи ситам ҳалок намекард.

132وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِّمَّا عَمِلُوا ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ

Барои ҳар як баробари корҳое, ки анҷом додаанд, дараҷотест, ки Парвардигори ту аз он чӣ мекунанд, ғофил нест.

← Оят 129 📖 Аль-Анам Оят 131 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

130Оят

Тарҷума — Аль-Анам 130

Сураи Аль-Анам Оят 130 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй гурӯҳи ҷинниёну одамиён, оё бар шумо паёмбароне аз худатон…

Сураи Оят 130/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 128–132. Ба Тоҷикӣ: Русский.