Сураи Аль-Анам Оят 135 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Эй қавми ман, ҳар чӣ аз дастатон бармеояд, бикунед,…

Аль-Анам · 135/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ ۗ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ۝١٣٥

🔤 Transliteration

Qul yaa qawmi` maloo `alaa makaanatikum innee `aamilun fasawfa ta`lamoona man takoonu lahoo `aaqibatud daar; innahoo laa yuflihuz zaalimoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бигӯ: «Эй қавми ман, ҳар чӣ аз дастатон бармеояд, бикунед, ки ман низ мекунам; ба зудӣ хоҳед донист, ки поёни ин зиндагӣ ба нафъи кӣ хоҳад буд, Албатта ситамкорон растагор намешаванд!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

مَكَانَتِكُمْ: ҳолат, роҳ ва тарзи шумо, яъне он чизе ки шумо бар он қарор доред.
عَاقِبَةُ الدَّارِ: анҷом ва саранҷоми некӯ дар сарои охират, ки Ҷаннат аст.
لَا يُفْلِحُ: наҷот намеёбанд, комёб намешаванд ва ба мурод намерасанд.
الظَّالِمُونَ: ситамгарон, яъне касоне ки бо ширк ва гуноҳ аз ҳадди Худо гузаштаанд.

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) мефармояд, ки ба қавми худ бигӯ: «Эй қавми ман! Шумо бар ҳамон роҳ ва тарзи худ, ки бар он ҳастед, амал кунед. Ман ҳам бар роҳе, ки Парвардигорам ба ман фармудааст, амал мекунам. Ба зудӣ хоҳед донист, ки саранҷоми некӯ ва пирӯзӣ дар дунёву охират аз они кист. Ҳаройина, ситамгарон — онҳое ки ба Худо ширк овардаанд ва аз ҳақ рӯй гардондаанд — ҳаргиз комёб ва наҷотёфта нахоҳанд шуд.»

Ин оят ба Паёмбар (с) таскин медиҳад, ки вай рисолати худро ба пуррагӣ расондааст ва узри худро пеши Худо ва мардум баровардааст. Вай бояд бар ҳаққу ростии худ устувор бимонад ва ба куфру гумроҳии қавми худ парвое накунад. Қавм низ метавонанд бар роҳи худ бимонанд, аммо ба зудӣ натиҷаи амали худро хоҳанд дид. Дар охират маълум мешавад, ки Ҷаннат ва саранҷоми некӯ аз они парҳезгорон аст, на аз они ситамгарону мушрикон. Зеро Худованд ҳеҷ гоҳ ситамгаронро комёб намегардонад; онҳо дар дунё низ оромӣ ва дар охират наҷот нахоҳанд ёфт.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро таълим медиҳад, ки ҳар кас масъули амали худаш аст ва ҳар гуруҳ бояд натиҷаи роҳи худро бибинад.
Даъвати исломӣ бояд бо эътимод ва устуворӣ сурат гирад; даъваткунанда вазифаи худро иҷро мекунад ва натиҷа аз они Худост.
Ин оят умед мебахшад, ки ҳақ ҳамеша пирӯз аст ва саранҷоми некӯ барои аҳли ҳақ аст, ҳарчанд муддате ба таъхир афтад.
Оят огоҳӣ медиҳад, ки ситам ва ширк ҳаргиз ба комёбӣ намерасонад; наҷоти ҳақиқӣ танҳо дар пайравӣ аз роҳи Худо ва Паёмбари Ӯст.
Ин оят моро ба сӯи сабру устуворӣ дар роҳи ҳақ ва дурӣ аз ҳасад ва бадбинии нисбат ба аҳли куфр ҳидоят мекунад, зеро ҳисоби ниҳоӣ бо Худованд аст.

📜 Оят 133-137 — Сураи Аль-Анам

133وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۚ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِن بَعْدِكُم مَّا يَشَاءُ كَمَا أَنشَأَكُم مِّن ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ

Ва Парвардигори ту бениёзу меҳрубон аст. Ва ҳамчунон ки шуморо аз насли мардумони дигар биёфарида аст, агар бихоҳад, шуморо мебарад ва пас аз шумо ҳар чиро, ки бихоҳад, ҷонишинатон месозад.

134إِنَّ مَا تُوعَدُونَ لَآتٍ ۖ وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ

Ҳарчи ба шумо ваъда додаанд, хоҳад омад ва шуморо роҳи гурезе нест.

135قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ ۗ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ

136وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَٰذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَٰذَا لِشُرَكَائِنَا ۖ فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَىٰ شُرَكَائِهِمْ ۗ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ

Барои Худо аз киштаҳову чорпоёне, ки офаридааст, насибе муъайян карданд ва ба хаёли худ гуфтанд, ки ин аз они Худост ва ин аз они бутони мост. Пас он чӣ аз они бутонашон буд, ба Худо намерасид ва он чӣ аз они Худо буд, ба бутонашон мерасид. Ба тарзе бад доварӣ мекарданд.

137وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ ۖ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ

Ҳамчунин коҳинон куштани фарзандро дар назари бисёре аз мушрикон биёростанд, то ҳалокашон кунанд ва дар бораи динашон ба шакку иштибохашон андозанд. Агар Худо мехост, чунин намекарданд. Пас бо дурӯғе, ки мебофанд, таркашои соз!

← Оят 134 📖 Аль-Анам Оят 136 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

135Оят

Тарҷума — Аль-Анам 135

Сураи Аль-Анам Оят 135 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Эй қавми ман, ҳар чӣ аз дастатон бармеояд, бикунед,…

Сураи Оят 135/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 133–137. Ба Тоҷикӣ: Русский.