Сураи Аль-Анам Оят 137 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳамчунин коҳинон куштани фарзандро дар назари бисёре аз мушрикон биёростанд,…

Аль-Анам · 137/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ ۖ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ ۝١٣٧

🔤 Transliteration

Wa kazaalika zaiyana likaseerim minal mushrikeena qatla awlaadihim shurakaaa`uhum liyurdoohum wa liyalbisoo `alaihim deenahum wa law shaaa`al laahu maa fa`aloohu fazarhum wa maa yaftaroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳамчунин коҳинон куштани фарзандро дар назари бисёре аз мушрикон биёростанд, то ҳалокашон кунанд ва дар бораи динашон ба шакку иштибохашон андозанд. Агар Худо мехост, чунин намекарданд. Пас бо дурӯғе, ки мебофанд, таркашои соз!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

زَيَّنَ: ороста, зебо нишон дод.
شُرَكَاؤُهُمْ: шариконашон, ки дар ин ҷо мурод аз онҳо шаётин аст.
لِيُرْدُوهُمْ: то онҳоро ба ҳалокат расонанд.
وَلِيَلْبِسُوا: то ки омехта ва шубҳанок созанд.
فَذَرْهُمْ: пас онҳоро тарк кун, ба ҳоли худ гузор.
يَفْتَرُونَ: дурӯғ мебофанд, туҳмат мекунанд.

Тафсири оят:

Ҳамчунон ки шайтон ба мушрикон зебо нишон дод, ки қурбониҳои худро барои Худо ва шариконашон тақсим кунанд, ба ҳамин монанд шайтонон ба бисёре аз мушрикон зебо нишон доданд, ки фарзандони худро бикушанд, аз тарси тангиву фақирӣ. Ин корро онҳо барои он карданд, ки фарзандони худро ба ҳалокат расонанд ва дини худро ба омехтагӣ ва шубҳа гирифтор кунанд, то ҳақро аз ботил фарқ карда натавонанд. Агар Худованд мехост, ки онҳо ин корро накунанд, ҳаргиз намекарданд, вале Ӯ бо ҳикмати худ чунин муқаддар кардааст. Пас, эй Паёмбар, онҳоро бо дурӯғҳои худ тарк кун ва ба ҳоли худ гузор, зеро Худованд ҳисоби онҳоро мерасад.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки шайтон ҳамеша кӯшиш мекунад, ки корҳои зиштро дар чашми одамон зебо нишон диҳад, то онҳоро ба ҳалокат расонад.
Куштани фарзандон аз тарси фақирӣ гуноҳи бузург аст ва ин амал аз ҷоҳилият боқӣ мондааст.
Худованд ба бандагони худ озодӣ додааст, ки роҳи дурустро интихоб кунанд, вале агар хоҳиши Ӯ набошад, ҳеҷ чизе рӯй намедиҳад.
Мусулмон бояд ба Худо таваккал кунад ва аз корҳои зишт дурӣ ҷӯяд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки дини худро пок нигоҳ дорем ва ба шубҳаву омехтагӣ роҳ надиҳем.
Худованд одил аст ва ҳисоби ҳамаро мерасад, пас мо бояд ба Ӯ таваккал кунем ва аз дурӯғу туҳмат парҳез кунем.

📜 Оят 135-139 — Сураи Аль-Анам

135قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ ۗ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ

Бигӯ: «Эй қавми ман, ҳар чӣ аз дастатон бармеояд, бикунед, ки ман низ мекунам; ба зудӣ хоҳед донист, ки поёни ин зиндагӣ ба нафъи кӣ хоҳад буд, Албатта ситамкорон растагор намешаванд!»

136وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَٰذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَٰذَا لِشُرَكَائِنَا ۖ فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَىٰ شُرَكَائِهِمْ ۗ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ

Барои Худо аз киштаҳову чорпоёне, ки офаридааст, насибе муъайян карданд ва ба хаёли худ гуфтанд, ки ин аз они Худост ва ин аз они бутони мост. Пас он чӣ аз они бутонашон буд, ба Худо намерасид ва он чӣ аз они Худо буд, ба бутонашон мерасид. Ба тарзе бад доварӣ мекарданд.

137وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ ۖ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ

138وَقَالُوا هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَّشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ ۚ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

Аз рӯи пиндор гуфтанд: «Инҳо чорпоёну киштзорони мамнӯъ аст. Ҳеҷ кас ҷуз он, ки мо бихоҳем, набояд аз онҳо бихӯрад». Ва инҳо чорпоёнест, ки савор шуданашон ҳаром аст ва инҳо чорпоёнест, ки номи Худоро бар онҳо ёд накунанд, ба Худо дурӯғ мебанданд ва ба зудӣ ба ҷазои дурӯғе, ки мебастаанд, ҷазояшонро хоҳад дод!

139وَقَالُوا مَا فِي بُطُونِ هَٰذِهِ الْأَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَىٰ أَزْوَاجِنَا ۖ وَإِن يَكُن مَّيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاءُ ۚ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

Ва гуфтанд: «Он чӣ дар шиками ин чорпоён аст, барои мардони мо ҳалол ва барои занонамон ҳаром аст». Ва агар мурдор бошад, зану мард дар он шариканд. Худо ба сабаби ин гуфтор ҷазояшон хоҳад кард. Албатта Ӯ ҳакиму доност!

← Оят 136 📖 Аль-Анам Оят 138 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

137Оят

Тарҷума — Аль-Анам 137

Сураи Аль-Анам Оят 137 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳамчунин коҳинон куштани фарзандро дар назари бисёре аз мушрикон биёростанд,…

Сураи Оят 137/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 135–139. Ба Тоҷикӣ: Русский.