سوره انعام آيت 145 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (اي پيغمبر) چؤ ته جيڪي حُڪم مُون ڏانھن نازل ٿيا…

انعام · 145/165

ترجمو لکڻ — سوره انعام

قُل لَّا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝١٤٥

🔤 Transliteration

Qul laaa ajidu fee maaa oohiya ilaiya muharraman `alaa taa`iminy yat`amuhooo illaaa ai yakoona maitatan aw damam masfoohan aw lahma khinzeerin fa innahoo rijsun aw fisqan uhilla lighairil laahi bih; famanid turra ghaira baa ghinw wa laa `aadin fa inna Rabbaka Ghafoorur Raheem

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

(اي پيغمبر) چؤ ته جيڪي حُڪم مُون ڏانھن نازل ٿيا آھن تن ۾ ڪا چيز جنھن کي کائيندڙ کائي حرام نٿو لھان ھن کانسواءِ ته (اُھو) مُئل ھجي يا وھندڙ رَتُ يا سُوئر جو گوشت جو اھي (سڀ) حرام آھن يا گناہ طرح جنھن (شيء) کي الله جي نالي کانسواءِ ٻئي جي نالي سان سڏيو وڃي، پوءِ جيڪو لاچاري حالت ۾ نڪي بي فرمان ۽ نڪي حد کان لنگھندڙ ٿيء (۽ کائي) ته بيشڪ تنھنجو پالڻھار بخشڻھار مھربان آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ: اهڙي کائيندڙ لاءِ جي ان کي کائي.
مَيْتَةً: اهو جانور جيڪو بنا شرعي ذبح جي پاڻ مرادو مري ويو هجي.
دَمًا مَّسْفُوحًا: اهو رت جيڪو وهندڙ ۽ ڦٽندڙ هجي.
لَحْمَ خِنزِيرٍ: سور جو گوشت.
رِجْسٌ: ناپاڪ ۽ حرام شيءِ.
فِسْقًا: الله جي فرمانبرداري کان ٻاهر نڪرڻ وارو عمل.
أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ: اهو جانور جنهن تي ذبح ڪرڻ وقت الله کانسواءِ ٻئي جو نالو ورتو ويو هجي.
اضْطُرَّ: مجبور ٿي پيو، يعني سخت بک ۽ لاچارگي سبب کائڻ تي مجبور ٿيو.
غَيْرَ بَاغٍ: ان کي کائڻ جو خواهشمند نه هجي، نه وري لذت لاءِ کائي.
وَلَا عَادٍ: ضرورت کان وڌيڪ نه کائي.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! چئو ته جيڪو مون ڏانهن وحي ڪيو ويو آهي، ان ۾ مون کي ڪا به اهڙي شيءِ حرام نه لڌي آهي جا کائيندڙ لاءِ حرام هجي، سواءِ ان جي ته اهو مردار هجي، يا وهندڙ رت هجي، يا سور جو گوشت هجي ــ ڇو ته اهو يقيناً ناپاڪ آهي ــ يا اهو گوشت هجي جيڪو الله کانسواءِ ٻئي جي نالي تي ذبح ڪيو ويو هجي، اهڙي ذبح کي فسق يعني الله جي فرمانبرداري کان نڪرڻ چيو ويو آهي. پوءِ جيڪو به انهن حرام شين مان سخت بک ۽ لاچارگي سبب مجبور ٿي کائي، انهيءَ شرط سان ته نه لذت ۽ خواهش لاءِ کائي ۽ نه ضرورت کان وڌيڪ کائي، ته ان تي ڪو گناهه ناهي. بيشڪ تنهنجو رب بخشڻ وارو ۽ رحم ڪرڻ وارو آهي. اهو حڪم انهن شين بابت آهي جيڪي مشرڪن پاڻ تي حرام ڪيون هيون، باقي بعد ۾ سنت ذريعي ٻيون به ڪيتريون شيون حرام ڪيون ويون آهن، جهڙوڪ هر اهو درندو جنهن جا ڏند ڇنڊيندڙ هجن، پنجو هڻندڙ پکي، گهريلو گڏهه ۽ ڪتا وغيره.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

الله تعاليٰ پنهنجي بندن تي رحم ڪندي صرف اهي شيون حرام ڪيون آهن جيڪي واقعي ناپاڪ ۽ نقصانڪار آهن، ۽ انسان جي صحت ۽ روح لاءِ هاڃيڪار آهن.
اسلام ۾ لاچارگي ۽ مجبوريءَ جو لحاظ رکيو ويو آهي، سخت بک ۾ حرام شيءِ به ضرورت جي حد تائين کائڻ جي اجازت آهي، جنهن مان اسلام جي سهولت ۽ آسانيءَ جو درس ملي ٿو.
اهو ڏيکاري ٿو ته الله تعاليٰ غفور ۽ رحيم آهي، هو پنهنجي بندن جي مجبوريءَ کي سمجهي ٿو ۽ معاف ڪري ٿو.
حلال ۽ حرام جو فيصلو صرف الله ۽ سندس رسول جي حڪم سان ٿئي ٿو، نه ته پنهنجي خواهش ۽ روايتن سان.
قرآن مجيد ۾ الله تعاليٰ انسانن جي ڀلائيءَ ۽ صحت جو خيال رکندي اهڙا حڪم ڏنا آهن جيڪي زندگيءَ کي پاڪ ۽ صاف رکن ٿا.

📜 آيت 143-147 — سوره انعام

143ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ ۖ مِّنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ ۗ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنثَيَيْنِ ۖ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

(ڍور) اَٺ قسم آھن، رڍن مان ٻه ۽ ٻڪرين مان ٻه (نر ۽ ماديون) آھن، (اي پيغمبر کانئن) پُڇ ته الله ٻنھي نرن کي حرام ڪيو آھي يا مادين کي يا جنھن کي مادين جي ٻنھي قسمن جي ڳڀيرڻين لپيٽيو آھي؟ جيڪڏھن اوھين سچا آھيو ته مون کي دليل سان خبر ڏيو.

144وَمِنَ الْإِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ ۗ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنثَيَيْنِ ۖ أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهَٰذَا ۚ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

۽ اُٺن مان ٻه قسم ۽ ڳونئين مان ٻه قسم، (اي پيغمبر کانئن) پُڇ ته نرن کي الله حرام ڪيو آھي يا مادين کي يا جنھن کي مادين جي ٻنھي قسمن جي ڳڀيرڻين لپيٽيو آھي، يا جنھن مھل الله اوھان کي اھا وصيت ڪئي ته (اُوھين) اُن وقت حاضر ھيؤ؟ پوءِ جيڪو الله ڪوڙو ٺاہ ھن لاءِ ٺاھي ته ڄاڻپ کانسواءِ ماڻھن کي ڀُلائي تنھن کان وڌيڪ ظالم ڪير آھي؟ بيشڪ الله ظالم قوم کي سڌو رستو نه ڏيکاريندو آھي.

145قُل لَّا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

146وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ ۖ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ۚ ذَٰلِكَ جَزَيْنَاهُم بِبَغْيِهِمْ ۖ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ

يَھُودين تي سڀئي نَھن وارا جانور حرام ڪيا ھواسون، ۽ (پڻ) ڳئن ۽ ٻڪرين مان انھن جي پنيءَ واري لڳل وَہ يا آنڊي واري يا ھڏن سان گڏيل وھ کانسواءِ (ٻي سڀ وھ) مٿن حرام ڪئي ھئي سون، اِھا سندن بي فرمانيءَ سببان کين سزا ڏني سون، ۽ اسين ته ضرور سچ چوڻ وارا آھيون.

147فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ

پوءِ (اي پيغمبر) جيڪڏھن توکي ڪوڙو ڀانئين ته چؤ ته اوھان جو پالڻھار گھڻي رحمت وارو آھي، ۽ ڏوھارڻ قوم کان سندس عذاب نه ٽاربو.

→ آيت 144 📖 انعام آيت 146 ←

انعامقرآن فهرست

165آيت

MeccanRevelation

145آيت

ترجمو — انعام 145

سوره انعام آيت 145 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (اي پيغمبر) چؤ ته جيڪي حُڪم مُون ڏانھن نازل ٿيا…

سوره آيت 145/165 — سوره انعام الأنعام (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره انعام ٻڌو, سوره انعام ترجمو, سوره انعام mp3, سوره انعام pdf. آيت 143–147. سنڌيءَ ۾: اردو.