ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 145

በዚህ አንቀጽ ውስጥ ሊብራሩ የሚገቡ ቃላት፦

• ማይታህ (مَيْتَةً)፦ ያለ የሸሪዓ እርድ (ዘቢሓ) የሞተ እንስሳ።
• ደመን መስፉሐ (دَمًا مَّسْفُوحًا)፦ የፈሰሰና የተፋሰሰ ደም።
• ሪጅስ (رِጅስ)፦ እጅግ አስጸያፊና ንጹሕ ያልሆነ።
• ፊስቅ (فِسْقًا)፦ ከአላህ ታዛዥነት መውጣት፤ በዚህ ቦታ ላይ የአላህ ስም ሳይጠራበት የታረደን ያመለክታል።
• ኡሂለ ሊገይሪላህ (أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ)፦ ከአላህ ሌላ ስም ተጠርቶበት የታረደ።
• ኢድጡረ (اضْطُرَّ)፦ በጣም ተገደደ፤ ከሞት ለመዳን ሲል የተገደደ።
• ባጊን (بَاغٍ)፦ ወሰን የሚያፈርስ፤ በምኞት ለመደሰት የሚፈልግ።
• ዓዲን (عَادٍ)፦ ከአስፈላጊነት መጠን የሚያልፍ።

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) እንዲህ እንዲል አዘዘው፦ "እኔ በተወረደልኝ ውስጥ ለሚበላ ሰው የተከለከለ ነገር አላገኝም፤ ከሚበላው ነገር መካከል ያለ እርድ የሞተ፣ ወይም የፈሰሰ ደም፣ ወይም የአሳማ ሥጋ — እርሱ በእርግጥ አስጸያፊና ንጹሕ ያልሆነ ነው — ወይም ከአላህ ሌላ ስም ተጠርቶበት የታረደ (ይህም ከአላህ ታዛዥነት መውጣት ነው) ካልሆነ በስተቀር። ማንም በጣም ተገድዶ — በምኞት ሳይሆን፣ ከአስፈላጊነት መጠንም ሳያልፍ — ከእነዚህ ከተከለከሉት ነገሮች ቢበላ፣ ጌታህ መሓሪና አዛኝ ነው።"

ይህ አንቀጽ የሚያስተምረን ትልቅ ትምህርት አለው፦ ሕግጋት የሚወሰኑት ከአላህ በሚመጣው ራእይና ሸሪዓ ብቻ ነው፤ ሰዎች በራሳቸው ፍላጎት ሕግ አውጥተው ነገሮችን እንዲከለክሉ ወይም እንዲፈቅዱ አይገባም። አላህ ከሰው ልጆች ሁሉ በላይ የሚያውቅና እጅግ አዛኝ ነው፤ ስለዚህ የከለከለውን ነገር በጥብቅ ገደበ፣ በአስፈላጊ ጊዜ ግን ለሰው ልጅ ሕይወቱን ለመጠበቅ ፈቃድ ሰጠ። ይህ የአላህ ሕግ ምን ያህል ፍትሐዊና ርኅራኄ የተሞላበት እንደሆነ ያሳያል!

እናንተ የሰው ልጆች ሆይ! የአላህን ሕግጋት በመከተል የልብ ሰላምና የሕይወት ትርጉም ታገኛላችሁ። እርሱ የሚያዝንላችሁ፣ የሚምራችሁ፣ በአስፈላጊ ጊዜም የሚምርላችሁ ጌታ ነው። ወደ እርሱ ተመለሱ፤ ልቦናችሁንም በእርሱ ቃል አብርሁ። አላህ ግፍ የማይፈልግ፣ ለተገደደውም በር የከፈተ አዛኝ ጌታ ነው።