انعام سۈرىسى — ئايەت 50

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• خَزَائِنُ اللَّهِ: ئاللاھنىڭ خەزىنىلىرى، يەنى رىزىق، بەرىكەت ۋە باشقا ئىشلارنى ئۆز ئىختىيارى بىلەن باشقۇرۇش ھوقۇقى.
• الْغَيْبُ: كۆزگە كۆرۈنمەيدىغان، ئىنسان بىلەن بىلگىلى بولمايدىغان يوشۇرۇن ئىشلار.
• مَلَكٌ: پەرىشتە.
• الْأَعْمَى: كۆزى كۆرمەيدىغان، بۇ يەردە مەنىۋى جەھەتتىن ھەقىقەتنى كۆرمەيدىغان كاپىر كىشىنى كۆرسىتىدۇ.
• الْبَصِيرُ: كۆزى كۆرىدىغان، بۇ يەردە ھەقىقەتنى كۆرۈپ ئىمان ئېيتقان مۇئمىن كىشىنى كۆرسىتىدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر، بۇ مۇشرىكلارغا ئېيتقىن: مەن سىلەرگە ئاللاھنىڭ خەزىنىلىرى مېنىڭ قولۇمدا، ئۇنى ئۆزۈم خالىغانچە باشقۇرىمەن دەپ دەۋا قىلمايمەن. شۇنداقلا غەيبنى ئۆزۈم بىلىمەن دەپمۇ دەۋا قىلمايمەن، پەقەت ئاللاھ ماڭا ۋەھىي ئارقىلىق بىلدۈرگەننىلا بىلىمەن. مەن سىلەرگە مەن پەرىشتە دەپمۇ ئېيتمايمەن. مەن پەقەت ئاللاھ تەرىپىدىن ئەۋەتىلگەن بىر پەيغەمبەر، ماڭا ۋەھىي قىلىنغان ۋەھىيگەلا ئەمەل قىلىمەن، ئۆزۈمدە يوق نەرسىنى دەۋا قىلمايمەن. ئېيتقىن: ھەقىقەتنى كۆرمەي قالغان كاپىر بىلەن ھەقىقەتنى كۆرۈپ ئىمان ئېيتقان مۇئمىن باراۋەر بولامدۇ؟ ئەي مۇشرىكلار، ئەتراپىڭلاردىكى ئاللاھنىڭ ئايەتلىرى ھەققىدە ئويلىنىپ، پىكىر يۈرگۈزمەمسىلەر؟

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ئۆزىنىڭ پەقەت بىر ئىنسان ۋە ئەلچى ئىكەنلىكىنى، ئاللاھنىڭ خەزىنىلىرى ياكى غەيب ئىلمىگە ئىگە ئەمەسلىكىنى ئوچۇق بايان قىلغانلىقى، ئۇنىڭ سەمىمىيىلىكى ۋە راستچىللىقىنى كۆرسىتىدۇ.
• ئىسلام دىنى ئىنساننى ھەقىقەتنى ئويلاپ، پىكىر يۈرگۈزۈشكە، ئەقىلنى ئىشلىتىشكە چاقىرىدۇ.
• ئىمان بىلەن كۇفرىنىڭ، ھىدايەت بىلەن گۇمراھلىقنىڭ ھەرگىز باراۋەر بولمايدىغانلىقى، ئىماننىڭ ئىنسانغا نۇر ۋە بەخت ئېلىپ كېلىدىغانلىقى ئوتتۇرىغا قويۇلىدۇ.
• ئاللاھنىڭ ۋەھىيىگە ئەمەل قىلىش، پەيغەمبەرنىڭ يولىنى تۇتۇش ئەڭ توغرا يول ئىكەنلىكى ئۆگىتىلىدۇ.
• ئىنسانلارنى ئاللاھنىڭ ئايەتلىرى ھەققىدە تەپەككۇر قىلىشقا، ھەقىقەتنى تونۇپ يېتىشكە ۋە ئىمانغا كېلىشكە تەرغىب قىلىنىدۇ.