Sura Al-Mumtahina — Werset 13

Znaczenie wybranych słów:

• لَا تَتَوَلَّوْا – nie bierzcie sobie za sojuszników, nie okazujcie przyjaźni i lojalności.
• غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ – tych, na których Bóg się rozgniewał, czyli Żydów i innych, którzy trwają w niewierze.
• يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ – stracili nadzieję na jakąkolwiek nagrodę w życiu ostatecznym.
• كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ – tak jak niewierni stracili nadzieję na powrót zmarłych do życia, ponieważ nie wierzą w zmartwychwstanie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

O wy, którzy uwierzyliście w Boga i Jego Posłańca! Nie nawiązujcie przyjaźni i nie okazujcie lojalności ludziom, na których Bóg zesłał swój gniew z powodu ich uporczywej niewiary i wrogości wobec prawdy. Są to ludzie, którzy całkowicie zwątpili w jakąkolwiek nagrodę w życiu ostatecznym – nie wierzą w nie ani nie mają nadziei na żadne dobro po śmierci. Ich rozpacz co do spraw ostatecznych jest podobna do rozpaczy niewiernych, którzy nie wierzą w zmartwychwstanie i nie spodziewają się, że zmarli powrócą do życia. Tak jak oni nie mają żadnej nadziei na powrót swoich bliskich z grobów, tak ci ludzie nie mają żadnej nadziei na dobro w życiu przyszłym.

Werset ten został objawiony w związku z sytuacją, gdy niektórzy ubodzy muzułmanie utrzymywali bliskie kontakty z Żydami, licząc na uzyskanie od nich korzyści materialnych. Bóg ostrzegł ich przed tym, przypominając, że ci ludzie są obiektem Jego gniewu i nie zasługują na zaufanie ani przyjaźń, ponieważ ich serca są pozbawione wiary w życie ostateczne.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Lojalność wierzącego należy się wyłącznie Bogu i Jego sprawiedliwym sługom – muzułmanin nie powinien okazywać serdecznej przyjaźni i wsparcia tym, którzy są wrogami Boga i Jego religii, nawet jeśli mogłoby to przynieść doraźne korzyści materialne.
2. Wiara w życie ostateczne jest fundamentem moralności – człowiek, który naprawdę wierzy w dzień sądu i nagrodę Boga, nie będzie szukał wsparcia u tych, którzy tej wiary nie mają, ponieważ wie, że prawdziwa korzyść jest u Boga.
3. Ostrzeżenie przed zgubnymi skutkami przyjaźni z niewiernymi – przyjaźń z ludźmi, na których ciąży gniew Boga, może stopniowo osłabić wiarę muzułmanina i oddalić go od właściwej drogi.
4. Piękno islamu w jasnym określeniu granic – islam uczy wierzących, z kim mogą nawiązywać bliskie relacje, a kogo powinni unikać, co chroni ich przed duchowym zepsuciem i zapewnia im spokój serca oraz czystość wiary.
5. Nadzieja wierzącego nie jest jak nadzieja niewiernego – wierzący żyje z nadzieją na miłosierdzie Boga i nagrodę w życiu ostatecznym, podczas gdy niewierny jest pozbawiony tej nadziei, co czyni jego życie pełnym niepokoju i zwątpienia.