Surja Et-Tegabun — Ajet 6

Kuptimet e fjalëve:

• el-Bejjinat: argumentet e qarta, mrekullitë dhe provat e dukshme.
• fekeferû: ata mohuan (Zotin dhe të dërguarit e Tij).
• ve tevellev: u larguan nga e vërteta dhe nuk e pranuan atë.
• vesteghna Allahu: Allahu nuk ka nevojë për besimin dhe adhurimin e tyre.
• el-Hamid: i lavdëruari në çdo gjë që bën, i denjë për falënderim dhe lavdërim.

Tefsiri i Ajetit:

Ky dënim që i goditi ata në këtë botë dhe dënimi që i pret në botën tjetër, erdhi për shkak se atyre u vinin të dërguarit e tyre me argumente të qarta dhe mrekulli të dukshme, por ata me arrogancë dhe refuzim thoshin: "A mos vallë njerëz si ne do të na udhëzojnë neve?" Ata e mohuan të vërtetën dhe u larguan prej saj, duke mos e pranuar mesazhin e të dërguarve. Por Allahu është i pasur prej tyre, nuk ka nevojë për besimin e tyre, sepse besimi i tyre nuk i shton asgjë Atij, ashtu siç mosbesimi i tyre nuk i pakëson asgjë. Allahu është i Vetëmjaftueshmi, i Cili nuk ka nevojë për asnjë nga krijesat e Tij, dhe është i lavdëruari në thëniet, veprat dhe cilësitë e Tij, sepse çdo gjë që Ai bën është e përsosur dhe e denjë për lavdërim.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu i dërgon njerëzve të dërguar nga lloji i tyre (njerëz), sepse kjo është më e përshtatshme për t'i kuptuar ata dhe për t'u marrë me ta, dhe kjo tregon mëshirën e Allahut ndaj krijesave të Tij.
2. Mohimi i të vërtetës nga arroganca dhe kryeneçësia është shkak për dënimin e Allahut, ndërsa pranimi i saj me përulësi është shkak për shpëtimin.
3. Allahu është i pasur dhe nuk ka nevojë për askënd, ndërsa ne jemi të varfër dhe kemi nevojë për Të; prandaj duhet t'i drejtohemi Atij me adhurim dhe bindje, sepse kjo është në dobinë tonë, jo në dobinë e Tij.
4. Lavdërimi i Allahut është i përsosur në çdo gjë, sepse Ai është i Urti në krijimin, urdhrat dhe ligjet e Tij, dhe kjo na bën ta duam Atë dhe t'i jemi mirënjohës për të gjitha dhuntitë e Tij.