Suurah At-Taghaabun — Aayad 6

Macnada Erayada:

• Biyyinaad (بِالْبَيِّنَاتِ): Caddaynaha cad iyo mucjisooyinka muuqda.
• Tawallaw (تَوَلَّوْا): Way jeedsadeen oo diideen xaqa.
• Istaghnallaahu (وَاسْتَغْنَى اللَّهُ): Eebaa iska deeqay, uma baahna rumayntooda iyo caabudiddooda.
• Hamiid (حَمِيدٌ): Ammaan mudan, lagu mahadiyo camalkiisa iyo falalkiisa.

Tafsiirka:

Cadaabka iyo ciqaabta ku dhacday gaaladii hore ma aha wax aan sabab lahayn, ee wuxuu ugu wacan yahay in ay u yimaadeen rasuulladoodii xagga Eebe iyagoo wata mucjisooyin cad oo runta caddaynaya, laakiin waxay ku yiraahdeen iyagoo quudhsan oo diidi: "Ma dad nala mid ah ayaa na hanuuninaya?" Waxayna diideen rumaynta rasuullada, waxayna ka jeedsadeen xaqa iyagoo aan aqbalin. Eebana waa ka deeqay rumayntooda iyo caabudiddooda, sababtoo ah Eebe waa ka kasta deeqtoon, uma baahna cid wax caabudda, wuxuuna ku mahadsanyahay dhammaan falalkiisa iyo amarkiisa, mana dhaawicdo diidoodu waxba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Caddaaladda Eebe: Eebe kuma cadaabo cid iyada oo aan loo dirin rasuul, laakiin marka xujadu timaado oo ay diidaan ayuu ciqaabtu ku dhacdaa.
2. Quudhsi iyo isla-weyni waa sababta halaagga: Kuwa iska weyneeya inay aqbalaan xaqa dadka Eebe ka soo doortay waxay ku khatarsan yihiin in Eebe ka xanaaqo oo halaago.
3. Eebe uma baahna caabudidda dadka: Caabudiddaadu waxba uma kordhiso Eebe, diididdaaduna waxba kama yarayso, laakiin faa'iidada caabudidda waxay ku noqonaysaa naftaada.
4. Eebe waa Hamiid (Ammaan mudan): Dhammaan falalka Eebe waa la mahadiiyaa, xataa marka uu ciqaabo kuwa xaqa diida, maxaa yeelay waa caddaalad iyo xigmad.
5. Hanuunka waxa uu ku yimaadaa jidka Eebe, ee ma aha jinsiyad ama darajo: Diidmada sababta ah "maxay dad nala mid ah noo yimaadeen?" waa caqabad shaydaanigu ku galo dadka, laakiin runtu waa in la aqbalo meel kasta oy ka timaado.