Təğabun surəsi — Ayə 6

Sözlərin izahı:

• Bəyyinat: Aydın dəlillər, möcüzələr, açıq-aydın sübutlar.
• Bəşər: İnsan, insan cinsindən olan.
• Təvəlləv: Üz çevirdilər, imandan döndülər, haqdan uzaqlaşdılar.
• İstəğnə: Ehtiyacsız oldu, kifayət etdi, ehtiyacı qalmadı.
• Ğaniyy: Zəngin, heç bir şeyə ehtiyacı olmayan, tükənməz sərvət sahibi.
• Həmid: Hər tərifə layiq, hər zaman və hər halda öyülməyə layiq olan.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə, Allahın əzabının onlara niyə yetişdiyini açıqlayır. Onlara öz peyğəmbərləri açıq-aydın dəlillərlə, parlaq möcüzələrlə gəlirdilər. Lakin onlar təkəbbür göstərərək dedilər: "Bizim kimi bir insanmı bizi doğru yola yönəldəcək?" Onlar peyğəmbərlərin insan cinsindən olmasını qəbul edə bilmədilər, halbuki bu, Allahın hikmətinin bir təzahürüdür — çünki insana ən yaxın olan, onun dilini danışan və onunla ünsiyyət qura bilən bir elçi göndərilməsi ən münasib yoldur.

Beləliklə, onlar bu peyğəmbərləri inkar etdilər və imandan üz çevirdilər. Onların bu küfrü və üz çevirməsi Allaha heç bir zərər vermədi. Allah onların imanına da, itaətinə də möhtac deyildir. Onların itaəti Allaha heç nə əlavə etmir, küfrləri də Ondan heç nə əskiltmir. Allah bütün məxluqatdan ehtiyacsızdır, heç kəsə möhtac deyildir. O, hər cür zənginlik və kamal sahibidir, bütün sözlərində, əməllərində və sifətlərində sonsuz həmd və tərifə layiqdir.

Ey insan! Bu ayədən ibrət götür: Allah səni hidayətə çağırır, sənə elçilər və kitablar göndərir. Sənin imanın Allaha heç bir fayda vermir, küfrün də Ona heç bir zərər yetirmir. İman sənin öz qazancındır, küfr isə sənin öz ziyanındır. Gəl, üz çevirənlərdən olma! Gəl, Allahın dəlillərini qəbul et və Ona tərəf yönəl! Çünki Allah Ğaniyy və Həmiddir — ehtiyacsız və hər tərifə layiq olan Rəbbindir.