Surah At-Taghabun — Aya 6

Ma’anonin Kalmomin:

• Baiyyanat: Hujjoji bayyanannu da mu’ujizai masu nuna gaskiya.
• Abasharun: Mutum kamar mu.
• Tawallaw: Juya baya da rashin karɓar gaskiya.
• Ganiyy: Wanda ba ya buƙatar kowa, mai wadatar duka.
• Hamid: Wanda ake yabawa a kowane hali.

Tafsirin Ayar:

Wannan azabar da ta samu waɗannan mutane a duniya, da kuma abin da zai same su a Lahira, saboda lalle ne Manzannin Allah sun kasance suna zuwa musu da hujjoji bayyanannu da mu’ujizai masu haskakawa, waɗanda ke nuna gaskiyar abin da suka zo da shi. Amma sai suka ce da ƙin yarda da raina: “Shin, mutum ne kamar mu zai shiryar da mu?” Sun ƙaryata Manzannin, suka juya baya daga gaskiya, ba su karɓe ta ba. Kuma Allah ya wadatu daga imaninsu da ibadarsu, domin imaninsu ba ya amfanin Allah da kome, kuma rashin imaninsu ba ya cutar da Allah da kome. Allah shi ne wadatacce, wanda ba ya buƙatar halittunsa, kuma shi ne abin yabawa a cikin kalmominsa da ayyukansa da sifofinsa.

Fa’idojin da ake samu daga wannan ayar:

1. Nuna cewa manzannin Allah duk mutane ne, ba mala’iku ba, domin su zama abin koyi ga al’ummarsu, kuma su iya rayuwa a tsakaninsu da koyar da su addini.
2. Ƙin yarda da gaskiya ba tare da dalili ba, sai dai don girman kai da son rai, yana kaiwa ga halaka a duniya da Lahira.
3. Allah ba ya buƙatar ibadar kowa, amma shi ne mai yabo a kan dukan abin da ya yi, kuma ya kamata mu yi masa sujada da godiya bisa ni’imomin da ya yi mana.
4. Ayar tana ƙarfafa mu mu karɓi gaskiya daga duk wanda ya zo da ita, ko da kuwa mutum ne kamar mu, domin shi ne hanyar samun nasara a duniya da Lahira.