ซูเราะฮฺ อัต-ตะฆอบุน — อายะฮฺ 6

ความหมายของคำสำคัญในโองการ:

• بِالْبَيِّنَاتِ หมายถึง หลักฐานอันชัดแจ้งและปาฏิหาริย์ต่างๆ ที่พิสูจน์ความจริงของบรรดาร่อซูล
• أَبَشَرٌ เป็นการกล่าวด้วยความดูถูกและปฏิเสธว่า "มนุษย์ธรรมดาอย่างพวกเรากระนั้นหรือ?"
• وَتَوَلَّوْا หมายถึง การผินหลังให้และหันเหออกจากความจริง
• وَاسْتَغْنَى اللَّهُ หมายถึง อัลลอฮ์ทรงพอเพียง ไม่ต้องการสิ่งใดจากพวกเขา
• حَمِيدٌ หมายถึง ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญในทุกคำพูด การกระทำ และคุณลักษณะของพระองค์

การตีความโองการ:

โองการนี้อธิบายถึงสาเหตุที่ทำให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้รับความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า นั่นคือเพราะว่าเมื่อบรรดาร่อซูลของพวกเขาจากอัลลอฮ์ได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งและปาฏิหาริย์ต่างๆ มาแสดงแก่พวกเขา พวกเขากลับตอบโต้ด้วยความเย่อหยิ่งและดูถูกว่า "มนุษย์ธรรมดาอย่างพวกเราจะมาชี้ทางนำให้เรากระนั้นหรือ?" พวกเขาปฏิเสธที่จะยอมรับว่ามนุษย์ด้วยกันสามารถเป็นผู้ส่งสารจากพระเจ้าได้ ด้วยความถือดีและความไม่ยอมจำนนนี้เอง พวกเขาจึงปฏิเสธศรัทธาและผินหลังให้กับความจริง โดยไม่ยอมรับสารที่บรรดาร่อซูลนำมา

แต่การปฏิเสธของพวกเขานั้นไม่ได้ทำให้อัลลอฮ์เดือดร้อนหรือเสียหายแม้แต่น้อย เพราะอัลลอฮ์ทรงพอเพียงโดยสมบูรณ์ ไม่ต้องการการศรัทธาหรือการเชื่อฟังจากพวกเขา การที่พวกเขาศรัทธาก็ไม่เพิ่มสิ่งใดให้พระองค์ และการที่พวกเขาปฏิเสธก็ไม่ลดทอนสิ่งใดจากพระองค์ พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ได้รับการสรรเสริญในทุกสภาวการณ์ ไม่ว่าผู้คนจะศรัทธาหรือปฏิเสธก็ตาม

บทเรียนที่ได้รับจากโองการ:

1. ความเย่อหยิ่งและการดูถูกผู้อื่นเป็นอุปสรรคสำคัญที่สุดที่ขวางกั้นมนุษย์จากการยอมรับความจริง แม้ความจริงจะปรากฏชัดเพียงใดก็ตาม
2. อัลลอฮ์ทรงเลือกบรรดาร่อซูลจากมนุษย์ด้วยกัน เพื่อให้เป็นแบบอย่างที่มนุษย์สามารถปฏิบัติตามได้ และเพื่อให้การนำทางนั้นเข้าถึงชีวิตจริงของมนุษย์
3. การศรัทธาและการเชื่อฟังอัลลอฮ์นั้นเป็นผลดีต่อตัวเราเอง ไม่ใช่เพราะอัลลอฮ์ทรงต้องการสิ่งใดจากเรา พระองค์ทรงพอเพียงและไม่บกพร่องต่อสิ่งใด
4. ความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ปรากฏชัดในความพอเพียงของพระองค์ พระองค์ไม่ทรงต้องการการสรรเสริญจากใคร แต่พระองค์ทรงสมควรได้รับการสรรเสริญในทุกกรณี
5. บทเรียนสำคัญสำหรับมุสลิมคือ การเปิดใจยอมรับความจริงด้วยความถ่อมตน ไม่ปล่อยให้ความถือดีหรืออคติมาบดบังดวงใจจากการรับสัจธรรม