سوره طلاق — آیه 9

معانی کلمات:

• وَبال: عذاب و کیفر سنگین، پیامد ناگوار و سخت.
• أمرها: کار و کردارشان (کفر و طغیان).
• عاقبة: فرجام و پایان کار.
• خُسرًا: زیان و خسران (در دنیا و آخرت).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه سخن از سرنوشت اقوام پیشین، میفرماید: آنان که از فرمان خدا و رسولش سرپیچی کردند و در طغیان و کفر خود لجاجت ورزیدند، به کیفر کردار زشت خود رسیدند و عذاب سنگین و سختی را چشیدند. آنان در دنیا با هلاکت و نابودی، و در آخرت با عذاب دوزخ مواجه شدند. سرانجام کارشان چیزی جز زیان و خسران نبود؛ زیانی که هیچ سودی در پی نداشت و نه تنها سرمایههای معنوی خود را از دست دادند، بلکه گرفتار عذاب ابدی نیز شدند. این آیه بیانگر آن است که سرپیچی از فرمان الهی، نتیجهای جز بدبختی و نابودی در پی ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• نافرمانی از خداوند و رسولش، همواره عاقبتی جز خسران و زیان ندارد؛ چه در دنیا و چه در آخرت.
• سنت الهی بر این است که کیفر کردار بد، دیر یا زود به انسان میرسد و هیچ کس از عواقب اعمال خود در امان نیست.
• این آیه هشداری است برای همه انسانها که پیش از گرفتار شدن در عذاب الهی، به خود آیند و از گناه و طغیان دست بردارند.
• ایمان و تقوا تنها راه نجات از خسران و رسیدن به سعادت و رستگاری است؛ چنانکه در آیات بعدی همین سوره، وعده گشایش و پاداش نیک به مؤمنان داده شده است.