Talâk Suresi — Ayet 9

Kelime Anlamları:

• Vebâl: Ağır sonuç, ceza, günahın kötü neticesi.
• Âkıbet: Son, nihayet, varılacak yer.
• Husr: Hüsran, ziyan, kayıp, zarar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kendisine ve peygamberlerine isyan eden, azgınlık ve inkârda ileri giden nice memleket halkının acı sonunu haber vermektedir. Onlar, Allah'ın emirlerini ve elçilerinin çağrısını reddettiler, büyüklük tasladılar ve günah bataklığında debelenip durdular. Bunun üzerine Allah onları amellerinin karşılığı olarak dünyada şiddetli bir hesaba çekti, onlara görülmemiş bir azap tattırdı.

"Fezâkat" ifadesi, onların bu azabı bizzat tadıp acısını hissettiklerini anlatır. Yani bu bir tehdit değil, yaşanmış bir gerçektir. Onlar, isyanlarının ve inkârlarının ne kadar ağır bir bedeli olduğunu dünyada iken gördüler. "Vebâl" kelimesi, günahın insanın sırtına yüklenen ağır bir yük gibi olduğunu ve sonunda onu ezen bir cezaya dönüştüğünü ifade eder.

Ardından gelen "ve kâne âkıbetü emrihâ husrâ" ifadesi ise bu dünyadaki azabın asıl büyük kaybın sadece bir başlangıcı olduğunu bildirir. Onların bütün işlerinin sonu, hiçbir kârı olmayan tam bir hüsrandır. Dünyada mallarını, evlatlarını, makamlarını kaybettiler; ahirette ise ebedî kurtuluşu, cenneti ve Allah'ın rızasını kaybettiler. Bu, hiçbir kazançla telafi edilemeyecek büyük bir ziyandır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, Allah'a isyan edenlerin akıbetinin asla iyi olmayacağını, günahın geçici zevklerinin yerini daima pişmanlık ve hüsrana bırakacağını öğretmektedir. Oysa Allah'a itaat edenler, O'nun emirlerine uyanlar ise dünyada huzur, ahirette ise ebedî kurtuluş kazanırlar. Rabbimiz bizleri, sonu hüsran olan yollardan uzaklaştırıp, sonu kurtuluş ve cennet olan dosdoğru yola iletsin. Unutmayalım ki her işin sonu önemlidir; akıllı insan, sonu güzel olanı seçendir.