Suurah At-Talaaq — Aayad 9

Macnaha ereyada:

• Wabaal: Ciqabta iyo abaalmarinta xun ee camalka.
• Khusr: Khasaaro iyo halaag aan waxba laga helin.

Tafsiirka:

Markii ay dadkii hore ku madax adaygeen amarka Eebbe iyo amarka Rasuulkiisa, oo ay ku sii socdeen xadgudubkooda iyo gaalnimadooda, ayay Eebbe u ciqaabay ciqaab daran oo xun, waxayna dhadhamiyeen ciqaabtii camalkoodii xumaa. Markaasay noqotay cawaaqibtii camalkooda khasaaro weyn oo halaag ah, ma aha oo keliya adduunka, ee waxay leedahay khasaaro kale oo aakhiro ah oo ka weyn tan adduunka. Sidaas darteed, waxay ku dhamaatay arrintoodu khasaaro iyo halaag aan waxba laga helin, waxayna lumiyeen noloshooda adduunka iyo aakhiroba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Caaqibadda xumaan iyo gaalnimadu waa khasaaro labada daaro (adduun iyo aakhiro), taasoo ku boorrinaysa dadka inay ka fogaadaan xumaan oo ay ku dhegaan wanaagga.
2. Ciqaabta Eebbe ma aha oo keliya aakhiro, ee waxay ku dhici kartaa adduunka si dadku ugu waano qaataan.
3. Aayaddu waxay ku tusinaysaa in caddaaladda Eebbe ay tahay mid ku habboon camalka, isagoo siinaya qof kasta wixii uu mudan yahay.
4. Waxay ku boorrinaysaa dadka inay fiiriyaan cawaaqibta camalkooda ka hor intaysan dhicin, isla markaana ay u toobadkeenaan Eebbe ka hor inta ciqaabtu iman.