Surah At-Talaq — Aya 9

Ma’anonin Kalmomi:

• "Wabāl": Sakamakon mugunta, wato azabar da ke biyo bayan rashin biyayya.
• "Amrihā": Al’amarinta, wato ayyukan da suka aikata na kafirci da girman kai.
• "Khusrā": Hasara mai girma, wato asarar duk wani alheri a duniya da lahira.

Fassarar Aya:

A cikin wannan aya mai girma, Allah Madaukakin Sarki yana bayyana sakamakon da ya sami al’ummomin da suka bijire wa umarninsa da umarnin Manzonsa, suka dage a kan girman kai da kafirci. Sun ɗanɗana azabar da ta biyo bayan munanan ayyukansu a duniya, wato sakamakon rashin biyayyarsu da tsanantar da suka yi wa kansu. Kuma ƙarshen al’amarinsu ya kasance hasara babba, wadda ba ta da wani riba a cikinta, domin sun rasa alherin duniya da na lahira, kuma sun jefa kansu cikin halaka wadda ba ta da iyaka.

Wannan azabar da suka ɗanɗana a duniya ita ce misalin ƙaramin ɗanɗano daga azabar lahira, wadda ta fi girma da tsanani. Sun tafi da hannun komai a duniya da lahira, kuma babu wani abin da suka samu face hasara da nadama, a lokacin da nadama ba ta amfane su ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Nuna cewa Allah Madaukakin Sarki ba ya jinkirta azaba ga masu laifi a duniya, domin ya zama darasi ga waɗanda suke kallo da sauraro.
2. Karin gargaɗi ga al’ummomin da suka zo bayansu, cewa kada su bi hanyar waɗanda suka halaka, domin sakamakon rashin biyayya shi ne hasara a duniya da lahira.
3. Ƙarfafa imani da cewa duk wani abu da mutum ya aikata na alheri ko sharri, zai sami sakamakonsa, domin Allah ba ya zalunci kowa.
4. Nuna mahimmancin biyayya ga Allah da Manzonsa, domin ita ce hanyar tsira daga azaba da samun nasara a duniya da lahira.
5. Tunatar da cewa rayuwar duniya ba ta dawwama, kuma duk wanda ya bijire wa Allah, sakamakonsa zai riske shi ko a duniya ko a lahira, don haka ya kamata mutum ya yi gaggawar tuba kafin azabar ta zo.