سورت قلم — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• يُكْشَفُ عَن سَاقٍ: پرده لرې کېږي او سخته او ستره پېښه ښکاره کېږي؛ د قيامت هول او سختي څرګندېږي.
• يُدْعَوْنَ: بلل کېږي او غوښتل کېږي.
• السُّجُودِ: د الله تعالی په وړاندې د سر ښکته کول او عبادت.
• فَلَا يَسْتَطِيعُونَ: نو نه شي کولای، وس او توان نه لري.

تفسير:

دا آيت د قيامت د ورځې د هغه سخت او هولناک حالت بيان کوي چې هلته به د الله تعالی امر سخت او عظيم ښکاره کېږي، لکه څنګه چې د ساق (پښه) د ښکاره کېدو يادونه شوې، چې د قيامت د سختۍ او د الله تعالی د جلال او عظمت د څرګندېدو کنايه ده. په هغه ورځ به کافرانو او منافقانو ته ويل کېږي چې سجده وکړئ، لکه څنګه چې په دنيا کې ورته امر شوی و، خو دوی به ونه شي کولای سجده وکړي، ځکه چې د دوی ملاګانې به سختې او بې حرکته شي، او د دوی ظهور به د مسو په څېر سخت او بې ځانګړتيا شي. په دې ورځ به مومنان په اسانۍ سره سجده کوي، ځکه چې دوی په دنيا کې د الله تعالی اطاعت کاوه او سجده يې کوله، خو کافران او منافقان به له دې نعمت څخه محروم وي او د دوی د شرمندګۍ او پښېمانۍ سبب به شي.

فايدې:

• دا آيت د قيامت د ورځې د هول او سختۍ يادونه کوي، چې انسان دې په دنيا کې د الله تعالی اطاعت وکړي او له نافرمانۍ څخه ځان وساتي.
• په دې آيت کې د سجدې عظيم ارزښت ښودل شوی، چې سجده د الله تعالی سره د نژدېوالي او د قيامت په ورځ د برياليتوب سبب ګرځي.
• د ريا او سميعت لپاره د عبادت کولو سخت زيان ښودل شوی، ځکه چې هغه څوک چې په دنيا کې د خلکو د ښودلو لپاره عبادت کوي، په قيامت کې به له دې نعمت څخه محروم وي.
• دا آيت مومنانو ته تسليت ورکوي چې د دوی په دنيا کې کړې هڅې او عبادت به ضايع نه شي، او هغوی به په قيامت کې د الله تعالی د رحمت او فضل څخه برخمن شي.