Сураи Аль-Хакка — Оят 52

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• فَسَبِّحْ: Пас, тасбеҳ бигӯй, яъне Худоро аз ҳар айбу нуқс пок бидон ва пок бихон.
• بِاسْمِ رَبِّكَ: Бо номи Парвардигори худ, яъне бо ёди номи Ӯ ва ба воситаи он.
• الْعَظِيمِ: Бузург, ки азамату бузургии Ӯ беҳадду беҳисоб аст.

1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) ва ба ҳамаи мӯъминон фармон медиҳад, ки Парвардигори худро аз ҳар чизе, ки ба ҷалоли Ӯ муносиб нест, пок бидонанд ва номи бузурги Ӯро ба ёд оваранд. Ин оят баъд аз он омадааст, ки Худованд Қуръонро ҳаққу яқинӣ тавсиф кард ва фармуд, ки ин Қуръон сухани Худост ва дар он ҳеҷ шакке нест. Пас, сазовори он аст, ки банда дар баробари ин неъмати бузург Парвардигори худро тасбеҳ гӯяд ва номи бузурги Ӯро зикр кунад.

Тасбеҳ дар ин ҷо маънои пок донистани Худо аз ҳар айб, нуқсон ва чизе, ки ба камоли Ӯ муносиб нест, мебошад. Зикри номи Парвардигор низ воситаи наздикӣ ба Ӯ ва оромиши дил аст. Худованди Бузург сазовори он аст, ки бандагонаш ҳамеша Ӯро ба бузургӣ ёд кунанд ва аз ҳар гуна ширку куфр ва суханони носавоб пок бидонанд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Ин оят нишон медиҳад, ки зикри Худо ва тасбеҳи Ӯ роҳи оромии дил ва сабаби наздикӣ ба Парвардигор аст.
• Худованди Бузург бандагони худро ба чизе фармон медиҳад, ки барои худи онҳо фоидаовар аст, на барои Ӯ, зеро Ӯ аз ҳама чиз бениёз аст.
• Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат аст; ҳар касе, ки ба он имон оварад ва Парвардигори худро тасбеҳ гӯяд, дар дунё ва охират сарфароз мешавад.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша номи Худоро ба бузургӣ ёд кунем ва аз ҳар сухани носавоб дар бораи Ӯ дурӣ ҷӯем.
• Тасбеҳ ва зикри Худо дилро пок месозад ва инсонро аз ғафлат ва бехабарӣ наҷот медиҳад.