سوره اعراف — آیه 133

معانی کلمات:

• الطُّوفَان: سیل و طغیان آب که همه چیز را در بر میگیرد.
• الْقُمَّل: حشرات ریز مانند شپش یا سوسهایی که به زراعت و انسان آسیب میرسانند.
• آیَاتٍ مُفَصَّلَاتٍ: نشانههای روشن و جداگانهای که پیاپی و پشت سر هم آمدند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه قوم فرعون با وجود معجزات پیشین موسی علیهالسلام باز هم سرکشی کردند و ایمان نیاوردند، خداوند بلاهای گوناگونی را پیاپی بر آنان فرو فرستاد تا عبرت بگیرند. نخست، سیل و طغیان عظیمی فرستاد که زمینهای کشاورزی و میوههایشان را نابود کرد و آب به خانههایشان نیز راه یافت. سپس ملخها را مسلط ساخت که تمام گیاهان و محصولات و حتی در و دیوار و لباسهایشان را خوردند. آنگاه حشرات ریزی مانند شپش یا سوس فرستاد که آنچه از زراعت باقی مانده بود نابود کردند و به جان و مالشان آزار رساندند. پس از آن، قورباغهها چنان فراوان شدند که ظرفهای آب و غذایشان را آلوده کردند و آرامش خواب را از آنان گرفتند. سرانجام، آب رود نیل و چاههایشان به خون تبدیل شد و دیگر آب آشامیدنی سالمی نیافتند. اینها نشانههای روشن و جداگانهای از قدرت خداوند بود که هر یک به تنهایی برای پند گرفتن کافی بود، اما فرعونیان با وجود دیدن این همه معجزه، تکبر ورزیدند و از ایمان آوردن سر باز زدند و همچنان بر گناه و سرکشی خود اصرار ورزیدند.

فواید و درسهای آیه:

• خداوند در عین مهربانی، با ستمگران و گردنکشان قاطعانه برخورد میکند و هیچکس از قدرت او گریزی ندارد.
• بلاهای طبیعی و سختیها، هشدارهایی برای بیداری انسانهاست تا به سوی حق بازگردند.
• تکبر و سرکشی در برابر حق، انسان را از رحمت الهی محروم میکند و عاقبتش نابودی است.
• قدرت خداوند بینهایت است و میتواند با هر وسیلهای که بخواهد، بندگانش را بیازماید یا مجازات کند.
• ایمان واقعی، تسلیم شدن در برابر نشانههای الهی است، نه اینکه پس از دیدن هر معجزهای باز هم بهانهجویی کرد.