Аль-Араф сүресі — Аят 133

1. Сөздердің мағынасы:

• الطُّوفَان — қатты су тасқыны, ағыны күшті сел.
• الْجَرَاد — шегіртке.
• الْقُمَّل — кішкентай зиянкес жәндік; кейбір тәпсіршілер оны қанатсыз шегіртке, кейбіреулері бит немесе астық құрты деп түсіндірген.
• الضَّفَادِع — бақалар.
• الدَّم — қан.
• آيَاتٍ مُّفَصَّلَاتٍ — бір-бірінен ажыратылған, анық белгілер.
• فَاسْتَكْبَرُوا — олар тәкаппарлық танытты, менсінбеді.
• مُّجْرِمِينَ — қылмыс жасаушылар, күнәкарлар.

1. Аяттың тәпсірі:

Біз оларға бірінен соң бірін жіберілген анық белгілер ретінде бірнеше апатты жібердік. Ең алдымен қатты су тасқынын жібердік — ол олардың егіндері мен жемістерін су басып, жойып жіберді. Содан кейін шегірткелерді жібердік — олар егіндерін, жемістерін, тіпті үйлерінің есіктері мен төбелерін, киімдерін жеп қойды. Одан кейін кішкентай зиянкес жәндіктерді жібердік — олар өсімдіктер мен жемістерді бүлдіріп, мал мен өсімдіктерге зиян келтірді. Сосын бақаларды жібердік — олар олардың ыдыстарын, тағамдарын және төсектерін толтырып, тұрмыстарын бүлдірді. Ақырында қанды жібердік — олардың құдықтары мен өзендерінің суы қанға айналып, ішуге жарамды таза су таба алмады. Осының барлығы — Алланың ғана құдіреті жететін, бір-бірінен бөлек әрі айқын белгілер еді. Бірақ осының барлығына қарамастан, Перғауынның елі иман келтіруден бас тартып, тәкаппарлық танытты. Олар Мұса (ғ.с.) әкелген шындықты мойындамады және қылмыс пен күнә жасауды тоқтатпады, қыңырлықтарынан айнымады.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Алла Тағала Өзінің құдіретімен кез келген апатты жіберуге қабілетті екенін білдіреміз. Бұл — Оның әміріне бағынуға шақыратын үлкен сабақ.
• Апаттар мен қиындықтар адамдарды ойлануға, тура жолға түсуге шақыратын ескерту ретінде келеді. Бірақ тәкаппарлық пен менмендік адамды иманнан алыстатады.
• Перғауынның елі сияқты қыңырлық пен күнәкарлықтан арылу — әрбір мұсылманның міндеті. Ислам — бойсұну мен кішіпейілділік діні.
• Алланың белгілері айқын әрі анық; оларды мойындамау адамның өз қолымен өзін зиянға ұшыратуы.
• Қиындық кезінде сабыр етіп, Аллаға жалбарыну, тәубе ету — құтылудың жолы. Бұл аят бізді иманға, шүкіршілікке және Алланың әмірлеріне мойынсұнуға шақырады.