ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 133

1. የቃላት ማብራሪያ፦

• ጡፋን (الطُّوفَان)፦ በጣም የጠነከረ የጎርፍ ውሃ።
• ጀራድ (الْجَرَاد)፦ አንበጣ።
• ቁምል (الْقُمَّل)፦ ጥቃቅን ተባዮች፤ በአንዳንድ ትርጓሜ ክንፍ የሌለው አንበጣ፣ በሌላ ትርጓሜ የስንዴ ተባይ (ስሱ) ወይም ትንኝ ነው።
• ዳፋዲዕ (الضَّفَادِع)፦ እንቁራሪቶች።
• ደም (الدَّم)፦ ደም።
• አያት ሙፈሷላት (آيَاتٍ مُّفَصَّلَاتٍ)፦ አንዱ ከሌላው ተለይተው የሚታወቁ፣ በተከታታይ የተላኩ ተአምራት።

1. የአንቀጹ ትርጉም፦

አላህ በፈርዖንና በህዝቡ ላይ በተከታታይ ቅጣቶችን ላከ። በመጀመሪያ በጣም የጠነከረ የጎርፍ ውሃ ላከባቸው፤ ይህም አገዳማቸውንና ፍሬያቸውን አሰጠመ። ከዚያም አንበጣ ላከባቸው፤ አንበጣውም ሰብላቸውን፣ ፍሬያቸውን፣ በሮቻቸውን፣ ጣሪያዎቻቸውንና ልብሶቻቸውን በላ። ከዚያም ጥቃቅን ተባዮችን (ቁምል) ላከባቸው፤ እነሱም ፍሬያቸውን አበላሹ፣ እንስሳትንና አትክልትንም አጠፉ። ከዚያም እንቁራሪቶችን ላከባቸው፤ እንቁራሪቶቹም ዕቃዎቻቸውን፣ ምግባቸውንና መኝታቸውን ሞሉ። ከዚያም ደምን ላከባቸው፤ የውሃ ጉድጓዶቻቸውና ወንዞቻቸው ደም ሆኑ፤ ለመጠጣትም የሚሆን ንጹህ ውሃ አላገኙም። እነዚህ ሁሉ ከአላህ ብቻ የሚሆኑ፣ ሌላ ማንም የማይችላቸው፣ አንዱ ከሌላው ተለይተው የሚታወቁ ተአምራት ነበሩ። ነገር ግን በዚህ ሁሉ እየተመቱ ሳለ የፈርዖን ህዝብ ኮራ፤ በአላህ ላይ ከማመን ተከራከሩ፤ ከሙሳ (ዐ.ሰ) ያመጣውን እውነት አምነው አልተቀበሉም። እነሱ ኃጢአትን የሚሠሩ፣ ከ