سوره اعراف — آیه 132

معانی کلمات:

• مَهْمَا: هر چیزی، هر چه.
• آیَةٍ: نشانه، معجزه و دلیلی بر صدق نبوت.
• لِتَسْحَرَنَا: تا ما را جادو کنی و از آنچه بر آن هستیم بازگردانی (این تعبیر از روی استهزاء و انکار است).
• بِمُؤْمِنِینَ: باورکننده و تصدیقکننده.

تفسیر آیه:

قوم فرعون (قِبطیان) به موسی علیهالسلام گفتند: هر نشانه و معجزهای که برای ما بیاوری تا به وسیله آن ما را جادو کنی و از آیین و راه فرعون بازگردانی، ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد و تو را تصدیق نخواهیم کرد. این سخن از روی عناد و لجاجت بود؛ زیرا آنان حقیقت را میدانستند، اما به دلیل تکبر و پیروی از هوای نفس، از پذیرش حق سر باز میزدند. آنان معجزات را نه نشانههای الهی، بلکه سحر و جادو میپنداشتند و از پیش تصمیم گرفته بودند که ایمان نیاورند، هرچند دلایل روشن و قاطعی ببینند. این آیه نشان میدهد که کافران معاند، حتی با دیدن معجزات آشکار، به دلیل بیماری دلهایشان، راه انکار را در پیش میگیرند و هیچ دلیلی آنان را قانع نمیکند.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان، هدیه الهی است که به کسانی داده میشود که با صدق و خلوص به دنبال حقیقت باشند؛ اما کسانی که از روی عناد و تکبر حق را رد میکنند، هرگز از معجزات و دلایل بهرهای نمیبرند.
• انسان نباید در برابر حق، از پیش موضع بگیرد و تصمیم به انکار بگیرد؛ بلکه باید با قلبی باز و ذهنی جویا به سراغ دلایل برود تا هدایت شود.
• این آیه به مؤمنان میآموزد که اگر عدهای با دیدن معجزات و دلایل روشن ایمان نیاوردند، ناامید نشوند و بدانند که هدایت تنها به دست خداست؛ وظیفه ما فقط رساندن پیام و ارائه دلایل است.
• سرنوشت قوم فرعون که با این همه لجاجت، عذاب الهی را دیدند، عبرتی است برای همه تا از سرکشی و انکار حق بپرهیزند و پیش از فرا رسیدن عذاب، به سوی ایمان و اطاعت برگردند.