Soera Al-A'raf — Vers 143

Woorden die uitleg nodig hebben:

• مِيقَاتِنَا: de afgesproken tijd die Allah had bepaald voor de ontmoeting met Moesa, namelijk veertig nachten.
• تَجَلَّى: het verschijnen van een teken van Allahs majesteit en licht.
• دَكًّا: plat gemaakt, gelijk gemaakt met de aarde.
• صَعِقًا: bewusteloos neergevallen door overweldigende angst en ontzag.
• أُفَاقَ: terugkeren tot bewustzijn na de flauwte.

De Tafsir (uitleg) van de vers:

Toen Moesa (vrede zij met hem) op de afgesproken tijd kwam die Allah voor hem had bepaald — en dat was na het voltooien van veertig nachten — en zijn Heer tot hem sprak met Zijn openbaring, Zijn geboden en verboden, zonder tussenpersoon, zoals Allah dat wil, werd zijn verlangen naar het zien van zijn Heer zo groot dat hij vroeg: "Mijn Heer, toon Uzelf aan mij, zodat ik naar U kan kijken."

Allah, de Verhevene, antwoordde hem met wijsheid en genade: "Je zult Mij niet kunnen zien" — dat wil zeggen: geen mens is in staat om Allah in dit wereldse leven te aanschouwen, omdat de menselijke kracht daartoe niet toereikend is. Maar om Moesa te laten begrijpen dat dit geen kwestie is van onwil maar van de beperking van de schepping, zei Allah: "Maar kijk naar de berg; als die op zijn plaats blijft staan wanneer Ik Mij aan hem openbaar, dan zul jij Mij ook kunnen zien." De berg is immers sterker en steviger dan de mens.

Toen Allah Zich echter aan de berg openbaarde met een straal van Zijn majesteit en licht, werd de berg plat en gelijk gemaakt met de aarde. Het was een overweldigend schouwspel dat de berg niet kon weerstaan. En Moesa viel bewusteloos neer door de verschrikking van wat hij zag.

Toen hij weer bij bewustzijn kwam, haastte hij zich om zijn fout te herstellen en zei hij: "Verheven bent U, mijn Heer, boven alles wat niet bij Uw majesteit past. Ik heb berouw getoond aan U over mijn vraag om U in dit leven te zien, en ik ben de eerste van de gelovigen die gelooft dat U in dit wereldse leven niet gezien kunt worden."

Deze vers leert ons een belangrijke les over de omgang met Allah: de dienaar moet tevreden zijn met wat Allah hem geeft en moet niet aandringen op zaken die buiten zijn vermogen liggen. Het toont ook de nederigheid van de profeet Moesa, die onmiddellijk berouw toonde en terugkeerde naar Allah toen hij zijn fout besefte. Dit is een prachtig voorbeeld van hoe een oprechte gelovige zich gedraagt: hij erkent zijn tekortkomingen, keert terug naar zijn Heer en verheerlijkt Hem.

Een boodschap voor de lezer:

Deze gebeurtenis laat ons de grootsheid van Allah zien en hoe beperkt de menselijke vermogens zijn. Het herinnert ons eraan dat wij als gelovigen onze relatie met Allah moeten baseren op nederigheid, overgave en tevredenheid met Zijn besluit. Allah is te groot en te verheven om door de mens in dit leven gezien te worden, maar Hij heeft ons de weg gewezen naar Zijn tevredenheid door middel van geloof, aanbidding en goede daden. Laten wij daarom streven naar het paradijs, waar de gelovigen hun Heer zullen zien als de grootste beloning — een beloning die geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord en die in geen mensenhart is opgekomen. Moge Allah ons leiden naar Zijn tevredenheid en ons doen behoren tot degenen die Hem in het hiernamaals mogen aanschouwen.