Сураи Аль-Араф Оят 143 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун Мӯсо ба миъодгоҳи (ваъдагоҳи) мо омад ва Парвардигораш бо…

Аль-Араф · 143/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ ۝١٤٣

🔤 Transliteration

Wa lammaa jaaa`a Moosa limeeqaatinaa wa kallamahoo Rabbuhoo qaala Rabbi arineee anzur ilaik; qaala lan taraanee wa laakininzur ilal jabali fa inistaqarra makaanahoo faswfa taraanee; falammaa tajallaa Rabbuhoo liljabali ja`alahoo dakkanw wa kharra Moosaa sa`iqaa; falammaaa afaaqa qaala Subhaanaka tubtu ilaika wa ana awwalul mu`mineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун Мӯсо ба миъодгоҳи (ваъдагоҳи) мо омад ва Парвардигораш бо ӯ сухан гуфт, гуфт: Эй Парвардигори ман, бинамой, то дар ту назар кунам». Гуфт: Ҳаргиз Маро нахоҳӣ дид. Ба он кӯҳ бингар. Агар бар ҷои худ қарор ёфт, ту низ Маро хоҳӣ дид». Чун Парвардигорзш бао кӯҳ таҷаллӣ кард, кӯҳро ба замин яксон кард ва Мӯсо беҳуш бияфтод. Чун ба хуш омад, гуфт: «Ту покӣ, ба Ту бозгаштам ва ман гахустини мӯъминонам».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

مِيقَاتِنَا: вақти муайянкардаи Мо.
أَرِنِي: ба ман нишон деҳ.
لَن تَرَانِي: ҳаргиз Маро нахоҳӣ дид.
تَجَلَّىٰ: зоҳир шуд, намоён гардид.
دَكًّا: ҳамвор ва баробар бо замин.
صَعِقًا: беҳушшуда, аз ҳуш рафта.
أَفَاقَ: ба ҳуш омад.
سُبْحَانَكَ: пок ҳастӣ Ту.

Тафсири оят:

Ва ҳангоме ки Мӯсо дар вақти муайянкардаи Мо омад — яъне чил шабро пурра кард — ва Парвардигораш бо ӯ сухан гуфт, бидуни восита, он гуна ки Худо хоҳад, дар дили Мӯсо орзуи дидори Парвардигор пайдо шуд. Вай гуфт: «Парвардигоро! Худро ба ман нишон деҳ, то ба Ту назар кунам». Худованд дар ҷавоб гуфт: «Ҳаргиз Маро нахоҳӣ дид, зеро инсон дар дунё тоқати дидани Маро надорад. Аммо ба он кӯҳ назар кун, ки аз ту қавитар ва сахттар аст; агар дар ҷои худ устувор бимонад, пас ба зудӣ Маро хоҳӣ дид». Ва чун Парвардигори вай ба кӯҳ таҷаллӣ кард ва нури Ӯ намоён шуд, кӯҳро ҳамвор ва баробар бо замин гардонд, ва Мӯсо беҳуш шуда ба замин афтод аз бузургии он чи дид. Пас чун ба ҳуш омад, гуфт: «Пок ҳастӣ Ту эй Парвардигор аз ҳар чизе ки ба ҷалоли Ту сазовор нест. Ман ба сӯи Ту тавба кардам аз ин хоҳиши дидор дар ҳаёти дунё, ва ман аввалин имоноваранда аз қавми худ ҳастам» — ва гуфта шудааст: аввалин имоноваранда ба он ки Ту дар дунё дида намешавӣ.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд бо бандагони худ сухан мегӯяд ва ба онҳо наздик аст, ки ин ба банда умед ва муҳаббат мебахшад.
Худо дар дунё дида намешавад, аммо дар охират барои мӯъминон ин неъмати бузург аст, ки ин орзуи ҳар дили содиқ бошад.
Тавба ва бозгашт ба сӯи Худо ҳамеша роҳи наҷот аст, ҳатто барои паёмбарон низ тавба маънои баланд дорад.
Худошиносӣ ва тасдиқи бузургии Худо бояд бо фурӯтанӣ ва эҳсоси камоли бандагӣ ҳамроҳ бошад, чунон ки Мӯсо гуфт: «Субҳонака, тубату илайка».
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳақиқати имон ва таслим ба фармони Худо аз ҳар хоҳиши шахсӣ болотар аст ва ин роҳи наздикшавӣ ба Худост.

📜 Оят 141-145 — Сураи Аль-Араф

141وَإِذْ أَنجَيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ

Ва шуморо аз оли Фиръавн раҳонидем. Ба азобҳои сахтарин меозурданд, писаронатонро мекуштанд ва занонатонро зинда мегузоштанд ва дар ин аз ҷониби Парвардигоратон озмоише бузург буд.

142۞ وَوَاعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ

Сӣ шаб бо Мӯсо ваъда ниҳодем ва даҳ шаби дигар бар он афзудем, то ваъдаи Парвардигораш чиҳил шаби комил шуд. Ва Мӯсо ба бародараш Ҳорун гуфт: «Бар қавми ман ҷонишини ман бош ва роҳи салоҳ пеш гир ва ба тариқи фасодкорон марав».

143وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ

144قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ

Гуфт: «Эй Мӯсо, Ман туро ба паёмҳоям ва сухан гуфтанам аз миёни мардум интихобидам, пас он чиро ба ту додаам, фаро гир ва аз сипосгузорон бош!»

145وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ

Барои ӯ дар он алвоҳ ҳар гуна панд ва тафсили ҳар чизро навиштем. Пас гуфтем: «Онро ба нерӯмандӣ бигир ва қавматро бифармоӣ, то ба беҳтарини он амал кунанд, ба зудӣ ҷойгоҳи нофармононро ба шумо нишон диҳам.

← Оят 142 📖 Аль-Араф Оят 144 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

143Оят

Тарҷума — Аль-Араф 143

Сураи Аль-Араф Оят 143 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун Мӯсо ба миъодгоҳи (ваъдагоҳи) мо омад ва Парвардигораш бо…

Сураи Оят 143/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 141–145. Ба Тоҷикӣ: Русский.