ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 143

የቃላት ትርጉም እና ማብራሪያ፦

• ሚቃትና (مِيقَاتِنَا)፦ እኛ የቀጠርነው ጊዜ፣ ማለትም አርባ ሌሊት የሚሞላበት የተወሰነ ጊዜ።
• ደካን (دَكًّا)፦ ከመሬት ጋር እኩል የሆነ፣ ፈርሶ የጠፋ።
• ሰዕቂን (صَعِقًا)፦ ራሱን የሳተ፣ ስሜቱ የጠፋ፣ ወደቀ።
• ተጀላ (تَجَلَّى)፦ ገለጠ፣ ታየ፣ ክብሩ ተገለጠ።
• ሱብሓነከ (سُبْحَانَكَ)፦ ጥራት ይሁንልህ፣ ከማይገባህ ነገር ሁሉ ንጹህ ነህ።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

ሙሳ (ዐ.ሰ) እኛ የቀጠርነው ጊዜ ሲደርስ — ማለትም አርባ ሌሊት ሲሞላ — መጣ። ጌታውም በወህኒ እና በትእዛዝ አነጋገረው። ያን ጊዜ ሙሳ የጌታውን ቃል ሰምቶ ነፍሱ ወደ እርሱ ማየት ተመኘች፤ "ጌታዬ ሆይ! አሳየኝ፤ ወደ አንተ ላይ ላየህ" አለ።

አላህም መለሰለት፦ "በዚህ ዓለም ሕይወት አታየኝም፤ የሰው ልጅ በዚህ ዓለም ላይ ማየቴን አይችልም። ግን ወደዚያ ተራራ ተመልከት፤ እኔ ለተራራው ብገለጥና በቦታው ተረጋግቶ ቢቆይ፣ ታዲያ ታየኛለህ። ተራራው ከመሬት ጋር እኩል ከሆነ ግን በዚህ ዓለም አታየኝም።"

ከዚያም ጌታው ለተራራው በተገለጠ ጊዜ ተራራውን ፈርሶ ከመሬት ጋር እኩል አደረገው። ሙሳም ከራሱ ተለይቶ ወደቀ። ከወደቀበት ሁኔታ ከተገራ በኋላ እንዲህ አለ፦ "ጌታዬ ሆይ! ጥራት ይሁንልህ፤ ከማይገባህ ነገር ሁሉ ንጹህ ነህ። በዚህ ዓለም ማየትን ስለጠየቅሁህ ተጸጽቼ ወደ አንተ ተመለስሁ። እኔም ከሕዝቤ መካከል በአንተ የመጀመሪያው አማኝ ነኝ።"

ይህች አንቀጽ በርካታ ትምህርቶችን ትሰጠናለች፦

አንደኛ፣ አላህ ከሙሳ ጋር በቀጥታ ተነጋገረ፤ ይህ ለሙሳ የተሰጠ ልዩ ክብር ነበር። ነገር ግን ሙሳ የበለጠ ሲመኝ አላህ በዚህ ዓለም ማየቱ የማይቻል መሆኑን አስተማረው። ይህ ለሁላችንም ትምህርት ነው፦ አላህ ከሁሉ ነገር በላይ ነው፤ እርሱን በዚህ ዓለም ዓይናችን ማየት አይችልም። በጃንና (ገነት) ግን ለአማኞች የማየት ክብር ይሰጣል።

ሁለተኛ፣ ሙሳ የጠየቀውን ነገር በተሳሳተ መንገድ እንደጠየቀ ሲረዳ ወዲያውኑ ተጸጸተና "ጌታዬ ሆይ! ጥራት ይሁንልህ፤ ተጸጽቼ ወደ አንተ ተመለስሁ" አለ። ይህ የአንድ እውነተኛ አማኝ ባህሪ ነው፦ ስህተት ሲሠራ ወዲያውኑ ተመልሶ ወደ አላህ መጸጸት።

ሦስተኛ፣ ሙሳ "እኔ ከሕዝቤ መካከል የመጀመሪያው አማኝ ነኝ" ማለቱ ትህትናንና አላህን ማመንን ያሳያል። እኛም በአላህ እምነታችንን ማጠናከር፣ በትዕዛዞቹ መገዛት፣ ከእርሱም ሁልጊዜ ማምለክ አለብን።

ይህች አንቀጽ የአላህን ኃያልነትና ግርማ ታሳየናለች። ተራራ በግርማው ፊት ፈርሶ ከመሬት ጋር እኩል ሲሆን፣ ሰው ምን ይሆናል? እኛም ልባችንን ለአላህ ፍርሃት እንክፈት፤ በእርሱ ቃል እንመራ፤ በትዕዛዞቹም እንጠንክር። አላህ ሁሉን የሚሰማ፣ ሁሉን የሚያይ፣ ከሁሉም በላይ የሆነ ጌታ ነው። እርሱ በእውነት አምላክ ነው፤ ከእርሱ ሌላ አምላክ የለም።