سوره اعراف آيت 143 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جنھن مھل مُوسىٰ اسان جي انجام واري ھنڌ آيو…

اعراف · 143/206

ترجمو لکڻ — سوره اعراف

وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ ۝١٤٣

🔤 Transliteration

Wa lammaa jaaa`a Moosa limeeqaatinaa wa kallamahoo Rabbuhoo qaala Rabbi arineee anzur ilaik; qaala lan taraanee wa laakininzur ilal jabali fa inistaqarra makaanahoo faswfa taraanee; falammaa tajallaa Rabbuhoo liljabali ja`alahoo dakkanw wa kharra Moosaa sa`iqaa; falammaaa afaaqa qaala Subhaanaka tubtu ilaika wa ana awwalul mu`mineen

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

۽ جنھن مھل مُوسىٰ اسان جي انجام واري ھنڌ آيو ۽ سندس پالڻھار ساڻس ڳالھايو (تنھن مھل) چيائين ته اي منھنجا پالڻھار مونکي پاڻ ڏيکار ته آءٌ توکي ڏسان، (الله) چيو ته مونکي ڪڏھن نه ڏسي سگھندين پر جبل ڏانھن نھار پوءِ جيڪڏھن پنھنجي جاءِ ٽڪاءُ ڪيو ته تون مونکي ڏسي سگھندين، پوءِ جنھن مھل سندس پالڻھار جبل ڏانھن تجلّو ڪيو (ته) اُن کي ٽڪر ٽڪر ڪري ڇڏيائين ۽ موسىٰ بيھوش ٿي ڪري پيو، پوءِ جنھن مھل ھوش ۾ آيو (ته) چوڻ لڳو ته توکي پاڪائي جڳائي تنھنجي درگاہ ۾ توبه ڪيم ۽ آءٌ (سڀ کان) پھريون مؤمن آھيان.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلماتن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

مِيقَاتِنَا: اسان جو مقرر ڪيل وقت، يعني اهو وقت جيڪو الله تعاليٰ حضرت موسيٰ عليه السلام سان ڳالهائڻ لاءِ مقرر ڪيو هو.
أَرِنِي: مون کي پاڻ ڏيکار، يعني منهنجي اکين کي پنهنجي ذات جي زيارت عطا فرما.
لَن تَرَانِي: تون مون کي هرگز نه ڏسندين (دنيا ۾).
تَجَلَّىٰ: ظاهر ٿيو، پنهنجي نور ۽ عظمت جو اظهار فرمايو.
دَكًّا: برابر ۽ زمين سان لڳل، يعني ريزو ريزو ٿي ويو.
صَعِقًا: بي هوش، غشي وارو.
أَفَاقَ: هوش ۾ آيو، بي هوشيءَ کان پوءِ سنڀريو.
سُبْحَانَكَ: تون پاڪ آهين، تنهنجي ذات هر عيب ۽ نقص کان پاڪ آهي.

2) تفسير:

۽ جڏهن حضرت موسيٰ عليه السلام اسان جي مقرر ڪيل وقت تي حاضر ٿيا — يعني چاليهه راتين جو پورو وقت مڪمل ٿيڻ بعد — ۽ سندن رب انهن سان ڳالهايو، يعني وحي ۽ حڪمن ۽ نواهين جي ذريعي ساڻن ڪلام ڪيو، ته حضرت موسيٰ عليه السلام جي دل ۾ رب جي زيارت جي تمنا پيدا ٿي. انهن عرض ڪيو: اي منهنجا رب! مون کي پنهنجو جلوو ڏيکار ته آئون تنهنجي ذات کي ڏسان. الله تعاليٰ فرمايو: تون مون کي دنيا ۾ هرگز نه ڏسي سگهندين، ڇاڪاڻ ته انسان جي طاقت دنيا ۾ منهنجي ذات جي زيارت جي متحمل نه ٿي سگهندي. پر تون جبل ڏانهن ڏس — جيڪو توکان وڌيڪ مضبوط ۽ طاقتور آهي — جيڪڏهن آئون ان تي تجلي ڪريان ۽ اهو پنهنجي جاءِ تي قائم رهي، ته پوءِ تون به مون کي ڏسي سگهندين. جڏهن الله تعاليٰ جبل تي تجلي فرمائي، ته ان کي زمين سان برابر ۽ ريزو ريزو ڪري ڇڏيو، ۽ حضرت موسيٰ عليه السلام بي هوش ٿي ڪري پيا. پوءِ جڏهن هوش ۾ آيا ته عرض ڪيائون: اي منهنجا رب! تون هر ان شيءِ کان پاڪ آهين جيڪا تنهنجي شان جي لائق نه آهي. آئون تنهنجي حضور ۾ توبه ڪريان ٿو — ان درخواست کان جيڪا مون دنيا ۾ تنهنجي زيارت لاءِ ڪئي — ۽ آئون پنهنجي قوم مان پهريون ايمان آڻيندڙ آهيان (۽ اهو به مڃان ٿو ته تون دنيا ۾ ڏسي نه ٿو سگهجين).

3) فائدا ۽ سبق:

الله جي ذات جي عظمت ۽ قدرت جو ادراڪ: هي واقعو ڏيکاري ٿو ته الله تعاليٰ جي ذات ڪيتري عظيم ۽ قادر آهي. جڏهن هڪ مضبوط جبل به سندس تجلي جي هڪ جهلڪ برداشت نه ڪري سگهيو، ته انسان جيڪو تمام گهٽ طاقت رکي ٿو، اهو دنيا ۾ سندس زيارت ڪيئن ڪري سگهندو؟ هي اسان کي الله جي ڪبريائي ۽ جلال جو احساس ڏياري ٿو.
ادب ۽ توبه جو سبق: حضرت موسيٰ عليه السلام جڏهن هوش ۾ آيا ته فوراً الله جي پاڪائي بيان ڪيائون ۽ توبه ڪيائون. هي اسان کي سيکار ٿو ته انسان کي هميشه الله جي حضور ۾ عاجزي ۽ ادب اختيار ڪرڻ گهرجي، ۽ جيڪڏهن ڪا غلطي ٿئي ته فوراً توبه ڪرڻ گهرجي.
ايمان جي تازگي: حضرت موسيٰ عليه السلام فرمايو ”آئون پهريون ايمان آڻيندڙ آهيان“ — يعني اهو ايمان ته الله دنيا ۾ نظر نه ايندو آهي، ۽ اهو ايمان ته الله هر شيءِ تي قادر آهي. هي اسان کي سيکار ٿو ته علم ۽ يقين حاصل ڪرڻ ۾ هميشه اڳڀرو رهڻ گهرجي.
اسلام جي حقيقت: اسلام اهو آهي ته انسان پنهنجي رب کي سڃاڻي، سندس عظمت کي مڃي، ۽ پنهنجي حد ۾ رهي. حضرت موسيٰ عليه السلام جو اهو واقعو اسان کي ڏيکاري ٿو ته الله سان محبت ۽ سندس زيارت جي تمنا ايمان جو حصو آهي، پر اسان کي اهو به مڃڻ گهرجي ته دنيا ۾ الله کي ڏسڻ ممڪن ناهي — اهو آخرت ۾ مؤمنن لاءِ انعام آهي.
قرآن جي سچائي: هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته قرآن ۾ بيان ڪيل واقعا حقيقي ۽ سچا آهن. حضرت موسيٰ عليه السلام جو اهو واقعو تاريخ جو هڪ اهم ۽ عبرت آموز واقعو آهي، جيڪو اسان جي ايمان کي وڌيڪ مضبوط بڻائي ٿو.

📜 آيت 141-145 — سوره اعراف

141وَإِذْ أَنجَيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ

۽ (ياد ڪر) جڏھن اوھان کي فرعون جي ماڻھن کان ڇڏايوسين جن اوھان کي بڇڙو عذاب چکايو ٿي، جو اوھان جا پٽ ڪُھندا ھوا ۽ اوھان جو ڌيئر جيئريون ڇڏيندا ھوا، ۽ اُن ۾ اوھان جي پالڻھار کان اوھان لاءِ وڏي پرک ھُئي.

142۞ وَوَاعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ

۽ مُوسىٰ کي ٽيھن راتين جو انجام ڏنوسون ۽ انھي کي (ٻـين) ڏھن سان پورو ڪيوسون پوءِ سندس پالڻھار جو انجام چاليھن راتين جو پورو ٿيو، ۽ مُوسىٰ پنھنجي ڀاءُ ھارون کي چيو ته منھنجي قوم ۽ منھنجي پوئتان خليفو ٿي ۽ سڌارو ڪج ۽ فسادين جي واٽ تي نه ھلج.

143وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ

144قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ

(الله) فرمايو ته اي موسىٰ مون توکي پنھنجي پيغمبريءَ ۽ پنھنجي ڳالھائڻ سان ماڻھن کان ڀلارو ڪيو آھي، جيڪو (توريت) توکي ڏنو اٿم سو وٺ ۽ شڪر ڪندڙن مان ھُج.

145وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ

۽ اُن (مُوسى) لاءِ سڀڪنھن شيء جي نصيحت واسطي ۽ سڀڪنھن شيء جي ڌار ڌار بيان واسطي (توريت) تختن ۾ لکي ڏنوسون، (۽ چيو ويس ته) اُن کي پختائيءَ سان وٺ ۽ پنھنجي قوم کي حڪم ڪر ته اُن جون چڱيون ڳالھيون (عمل ۾) وٺندا رھن، اوھان کي بدڪارن جي جاءِ سگھو ڏيکاريندس.

→ آيت 142 📖 اعراف آيت 144 ←

اعرافقرآن فهرست

206آيت

MeccanRevelation

143آيت

ترجمو — اعراف 143

سوره اعراف آيت 143 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جنھن مھل مُوسىٰ اسان جي انجام واري ھنڌ آيو…

سوره آيت 143/206 — سوره اعراف الأعراف (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره اعراف ٻڌو, سوره اعراف ترجمو, سوره اعراف mp3, سوره اعراف pdf. آيت 141–145. سنڌيءَ ۾: اردو.