Σούρα Αλ-Αράφ — Στίχος 162

Τους χωρίσαμε (τα παιδιά του Ισραήλ) σε δώδεκα φυλές και έθνη. Και εμπνεύσαμε τον Μωυσή όταν ο λαός του (χάθηκε στη γη και ήταν διψασμένος, και) του ζήτησε νερό: «Χτύπα το βράχο με το ραβδί σου.» Και έτσι, ανέβλυσαν απ' αυτόν δώδεκα πηγές (για τις δώδεκα φυλές), κάθε φυλή γνώριζε το δικό της μέρος για νερό. Τους σκιάσαμε με σύννεφα (από τη ζέστη του ηλίου) και τους στείλαμε το μάννα (γλυκό ποτό σαν το μέλι) και Ασ-Σάλωα (πουλάκια που μοιάζουν με τα ορτύκια) (λέγοντας): «Φάτε από τα καλά αγαθά που παρέχουμε σε σας.» (Μα έγιναν αγνώμονες) και δεν Μας έβλαψαν (σε τίποτε μέσω της παρακοής και της αγνωμοσύνης τους), μα μόνο τους εαυτούς τους αδίκησαν.

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν τους ειπώθηκε (στα παιδιά του Ισραήλ): «Κατοικήστε σ' αυτήν την πόλη (Ιερουσαλήμ) και φάτε απ' αυτήν απ' όπου θέλετε, και πείτε: «Συγχώρεσέ μας!», και περάστε την πύλη της υποκλινόμενοι (δηλ. με ταπεινότητα προς τον Αλλάχ), και έτσι θα σας συγχωρήσουμε τις αμαρτίες σας και θα αυξήσουμε (την αμοιβή) γι' αυτούς που πράττουν καλές πράξεις.»

Ρώτα τους (ω, Προφήτη) για την κωμόπολη που ήταν στην ακτή της θάλασσας (ή του ποταμιού), όταν παραβίασαν το Σάββατο (ψαρεύοντας, παρά την απαγόρευση του ψαρέματος το Σάββατο). Τα ψάρια ερχόντουσαν σ' αυτούς στην επιφάνεια του νερού το Σάββατο, αλλά στις άλλες μέρες εκτός του Σαββάτου, δεν ερχόντουσαν. Έτσι τους δοκιμάσαμε λόγω της ανυπακοής τους.

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν μια ομάδα απ' αυτούς (τα παιδιά του Ισραήλ) είπε (σε μία άλλη ομάδα που νουθέτησε εκείνους που ψάρευαν το Σάββατο να σταματήσουν εκείνη την απαγορευμένη πράξη): «Γιατί νουθετείτε ανθρώπους που ο Αλλάχ θα τους καταστρέψει ή θα τους τιμωρήσει με ένα οδυνηρό μαρτύριο;» Είπαν (εκείνοι που νουθετούν): «Για να δικαιολογηθούμε ενώπιον του Κυρίου σας (ότι τηρήσαμε την εντολή Του το να διατάζουμε το καλό και να απαγορεύουμε το κακό), και ίσως (εκείνοι που ψαρεύουν) να φυλαχθούν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του και απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).»