ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 162

የቃላት ትርጉም፦

• فَبَدَّلَ — ተለወጡ / ለወጡ (ቃሉን ቀየሩ)
• رِجْزًا — ቅጣት / ቁጣ (ከሰማይ የሚመጣ ሥቃይ)
• مِنَ السَّمَاءِ — ከሰማይ (የአላህ ቅጣት ሲወርድ)

የአንቀጹ ሙሉ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለተሰበሰቡት ሕዝቦች (የእስራኤል ልጆች) ትዕዛዝ ሰጥቷቸው ነበር፤ ወደ ከተማይቱ በር በግርግርና በትሕትና እንዲገቡ፣ የኃጢአታቸውን ይቅርታ በመጠየቅ «ሒጣተ» (ኃጢአታችንን ይቅር በል) ብለው እንዲሉ ታዘዙ። ነገር ግን ከእነርሱ ውስጥ በደለኞቹ (ከሓዲዎቹ) ይህንን የተሰጣቸውን ቃል ቀየሩ፤ በተሰጣቸው ትዕዛዝ ላይ ፌዝ በማድረግ ሌላ ቃል ተናገሩ፤ የታዘዙትንም የመግቢያ ሥርዓት ጥሰው በተገላቢጦሽ መንገድ ተንሸራተቱ። በዚህም ምክንያት አላህ በበደላቸውና ባመጹበት ምክንያት ከሰማይ አስከፊ ቅጣትን (መቅሠፍትን) ላከባቸው፤ ይኸውም የእነርሱ የጥፋት ውጤት ነበር።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

1. የአላህ ትዕዛዝ መታዘዝ የበረከት ምክንያት ነው — ትዕዛዙን በትክክል በፈጸሙ ኖሮ ይቅርታና ምሕረት ያገኙ ነበር፤ በመቀየራቸው ግን ቅጣት ደረሰባቸው።
2. በአላህ ትዕዛዝ ላይ መሳለቅ ከባድ ወንጀል ነው — ቃሉን መቀየርና ፌዝ ማድረግ የእምነት ጉድለት ምልክት ነው፤ ይህም የአላህን ቁጣ ያመጣል።
3. ኃጢአት የቅጣት መንስኤ ነው — በደልና ኃጢአት የአላህን ቅጣት ያወርዳል፤ ነገር ግን ንስሐና ትሕትና ቅጣትን ይከላከላል።
4. የአላህ ቅጣት ፈጣን ሊሆን ይችላል — በደል ሲስፋፋና ሕዝቦች የአላህን ትዕዛዝ ሲጥሱ፣ ቅጣቱ በድንገት ሊመጣ እንደሚችል ያስታውሰናል።
5. በእስልምና ውስጥ ትሕትናና መልካም ቃል ዋጋ አላቸው — አላህ ትሑታንንና ጻድቃንን ይወዳል፤ ትዕቢተኞችንና ተንኮለኞችን ይጠላል።
6. የታሪክ ትምህርት ለወደፊቱ መመሪያ ነው — የቀደሙት ሕዝቦች ታሪክ ለእኛ ማስጠንቀቂያ ነው፤ ከስህተታቸው እንድንማርና የአላህን ትዕዛዝ በታዛዥነት እንድንፈጽም ያነሳሳናል።