قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ: Një thënie tjetër nga ajo që u ishte urdhëruar.
رِجْزًا: Dënim, ndëshkim.
مِنَ السَّمَاءِ: Nga lart, dënim qiellor.
Tefsiri i Ajetit:
Kur bijtë e Izraelit iu urdhërua që të hynin në qytet (Beytul-Makdis) me përulësi e duke kërkuar falje, duke thënë fjalën që u ishte caktuar ("Hitta" – domethënë: falje, ose "Rabbuna gfir lana" – Zoti ynë, na fal), ata që ishin zullumqarë nga mesi i tyre e ndryshuan atë fjalë dhe thanë diçka tjetër, tallëse dhe kundërshtuese. Ata thanë: "Habbeh fi sha'rah" (kokërr në qime), duke e shtrembëruar fjalën dhe duke u tallur me urdhrin hyjnor. Gjithashtu, në vend që të hynin në qytet me përulësi e duke u përkulur, ata hynë duke u zvarritur mbi të ndjerat e tyre (duke e kundërshtuar mënyrën e urdhëruar). Për shkak të këtij zullumi, mosbindjeje dhe talljeje me urdhrat e Allahut, Allahu i dërgoi atyre një dënim të ashpër nga qielli (murtajë, sëmundje shkatërruese), që i shkatërroi ata. Ky dënim erdhi si pasojë e drejtë e padrejtësisë dhe mosbindjes së tyre të vazhdueshme.
Përfitimet nga Ajeti:
Pasojat e mosbindjes: Ajeti na mëson se kundërshtimi i urdhrave të Allahut dhe tallja me to sjell dënimin e Tij, qoftë në këtë botë ose në botën tjetër.
Rëndësia e sinqeritetit në lutje: Zëvendësimi i fjalëve të urdhëruara me fjalë të tjera tregon se çështja nuk është vetëm në formë, por në përulësinë dhe sinqeritetin e zemrës para Allahut.
Drejtësia e Allahut: Dënimi që u dërgohet zullumqarëve nuk është i padrejtë, por është rezultat i veprave të tyre; Allahu nuk i zullumqos robërit e Tij.
Paralajmërim për umetin: Ky ajet është një paralajmërim për çdo besimtar që të mos i marrë lehtë urdhrat e Allahut dhe të mos i shtrembërojë ato sipas dëshirave të veta.
Vlera e faljes dhe përulësisë: Allahu i do robërit që kërkojnë falje me përulësi dhe i bekon ata me mëshirën e Tij, ndërsa ata që refuzojnë e tallen, i humbin bekimet dhe i zë dënimi.
Na e kemi ndarë (popullin e Musait) në dymbëdhjetë fise dhe ia kemi shpallur Musait – kur populli i tij kërkoi ujë: “Bjeri me shkopin tënd shkëmbit!” Dhe rodhën nga ai dymbëdhjetë burime. Çdo fis e dinte burimin e vet. Dhe, Ne, u kemi bërë hije me ré (për t’u freskuar) dhe u zbritëm – men – (një lloj ushqimi i ëmbël) dhe zogj (si fëllaza). “Hani ushqime të mira të cilat ju kemi dhënë!” Ata nuk na dëmtuan Neve, por i bënë dëm vetvetes.
(Kujtoju atyre) kur u është thënë: “Vendosuni në këtë vendbanim dhe hani në të si të doni dhe thuani: “Falna mëkatet! Dhe hyni të përulur në derë; e Na do t’u falim mëkatet dhe do t’u shtojmë bamirësve shpërblimin”, -
Pyeti ata për qytetin që gjendej në bregdet, kur ata e thyen dispozitën e së shtunës: atë ditë u vinin peshqit me shumicë, e ditëve tjera që nuk i kremtonin, nuk u vinin ata. Kështu, Ne, ata i vënim në provë, sepse vënin mëkate.
(Kujtoje) kur disa prej tyre thanë: “Pse e këshilloni popullin, të cilin Perëndia do ta zhdukë ose do ta ndëshkojë me ndëshkim të ashpër?” (Këshilltarët) u përgjegjën: “Për t’u arsyetuar para Zotit tuaj dhe për t’i ruajtur ata nga mëkatet”.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.