سوره اعراف — آیه 162

معانی کلمات:

• بَدَّلَ: تغییر دادند، عوض کردند.
• رِجز: عذاب، مجازات سخت.
• ظَلَمُوا: ستم کردند، از حدود تجاوز کردند.

تفسیر آیه:

اما کسانی از آنان که ستم کردند، گفتاری را که به آن فرمان داده شده بودند تغییر دادند و به جای آن سخن دیگری گفتند. آنان مأمور بودند با تواضع و فروتنی وارد شهر شوند و با زبانی خاضعانه طلب آمرزش کنند، اما آنان نافرمانی کردند و با حالت استکبار و مسخرهآمیز وارد شدند و به جای کلمهای که نشانه توبه و بندگی بود، سخنی تمسخرآمیز بر زبان آوردند. آنان نه تنها گفتار را تغییر دادند، بلکه در عمل نیز نافرمانی کردند و به جای ورود با خشوع و humility، با حالت تکبر و پشت سر هم وارد شدند. به همین دلیل، خداوند به سبب ستم و نافرمانی آنان، عذابی از آسمان بر آنان فرو فرستاد که آنان را نابود کرد. این عذاب نتیجه مستقیم ظلم و سرکشی آنان بود، زیرا آنان با وجود دیدن معجزات و نعمتهای الهی، باز هم به انکار و طغیان ادامه دادند.

فواید و درسهای آیه:

• نافرمانی و تحریف فرمانهای الهی، هرگز بیپاسخ نمیماند و خداوند با قدرت خود، متخلفان را مجازات میکند.
• تغییر در دستورات الهی، نشانه عدم ایمان واقعی و روحیه تکبر است که انسان را به سقوط میکشاند.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر فرمانهای خداوند باید تسلیم محض باشیم و حتی در الفاظ و رفتار نیز ادب بندگی را رعایت کنیم، چرا که خداوند به نیت و اعمال ما آگاه است.
• عذاب الهی نه از روی ظلم، بلکه نتیجه عدالت و حکمت اوست؛ زیرا کسانی که نعمتهای خدا را ناسپاسی کنند و به ظلم ادامه دهند، مستحق کیفر میشوند.
• این داستان هشداری است برای همه امتها که از سرنوشت بنیاسرائیل عبرت بگیرند و در برابر دستورات الهی تواضع و اطاعت پیشه کنند تا مشمول رحمت و مغفرت خداوند گردند.