Сураи Аль-Араф Оят 187 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, ки чӣ вақт фаро…

Аль-Араф · 187/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ ۚ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً ۗ يَسْأَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ۝١٨٧

🔤 Transliteration

Yas`aloonaka `anis Saa`ati aiyaana mursaahaa qul innamaa `ilmuhaa `inda Rabbee laa yujallaeehaa liwaqtihaaa illaa Hoo; saqulat fis samaawaati wal ard; laa taateekum illaa baghtah; yas`aloonaka ka annaka hafiyyun `anhaa qul innamaa `ilmuhaa `indal laahi wa laakinna aksaran naasi laa ya`lamoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, ки чӣ вақт фаро мерасад. Бигӯ: «Илми он назди Парвардигори ман аст. Танҳо Ӯст, ки чун замонаш фаро расад, ошкораш месозад. Фаро расидани он бар осмониёну заминиён пӯшида аст, ба ногаҳон бар шумо ояд», Чунон аз ту мепурсанд, ки гӯӣ ту аз он огоҳӣ. Бигӯ: «Илми он назди Худост, вале бештари мардум намедонанд».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маъонии калимаҳои мушкил:

السَّاعَةِ: Рӯзи қиёмат ва вақти ба вуҷуд омадани он.
أَيَّانَ مُرْسَاهَا: Кай вақти вуқӯъи он аст? «Мурсо» ба маънои вақти муқарраршуда ва ҷои устувории чизе мебошад.
لَا يُجَلِّيهَا: Онро ошкор намекунад ва равшан намесозад.
ثَقُلَتْ: Вазнаш гарон шуд, яъне донистани он барои аҳли осмон ва замин душвор ва пинҳон аст.
بَغْتَةً: Ногаҳон ва бехабар.
حَفِيٌّ: Бисёр тафтишкунанда, ҷустуҷӯгар ва пурсишкунанда.

Тафсири оят:

Аз Паёмбар (с) кофирон ва мутакаббирони Макка дар бораи Рӯзи қиёмат мепурсанд, ки кай ба вуқӯъ мепайвандад ва вақти муқарраршудаи он кай аст. Худованд ба Паёмбараш фармон медиҳад, ки ба онҳо бигӯ: донистани вақти қиёмат танҳо назди Парвардигори ман аст ва касе аз махлуқот ба он огоҳ нест. Ҳеҷ кас — на фариштаи муқарраб ва на паёмбари мурсал — аз вақти вуқӯъи он огоҳ нест. Танҳо Худост, ки онро дар вақти муайяншудааш ошкор мекунад. Доноии он дар осмонҳо ва замин гарон ва пинҳон аст, яъне ҳеҷ махлуқе ба он огоҳ нест. Рӯзи қиёмат ногаҳон ва бехабар ба шумо меояд. Кофирон чунон аз Паёмбар мепурсанд, ки гӯё ӯ худ бисёр ҷустуҷӯ карда, аз вақти он огоҳ шудааст. Ба онҳо бигӯ: донистани вақти қиёмат танҳо назди Худост ва Ӯ онро дар вақти муқарраршудааш ошкор мекунад. Аммо аксари мардум инро намедонанд ва гумон мекунанд, ки ин аз дониши инсонӣ берун нест.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки донистани ғайб танҳо хоси Худованд аст ва ҳеҷ махлуқе, ҳатто паёмбарон ва фариштагон, аз он огоҳ нестанд. Ин боиси афзоиши тавозуъ ва таслим ба Худо мегардад.
Рӯзи қиёмат ногаҳон меояд, бинобар ин инсон бояд ҳамеша омода ва бедор бошад ва ба амалҳои некӯ машғул шавад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои пурсишҳои беҳуда дар бораи вақти қиёмат, ба омодагӣ барои он бипардозем ва худро ба роҳи дуруст ҳидоят кунем.
Худованд донои ғайб аст ва ҳама чизро дар вақти муайяншудааш иҷро мекунад; ин боиси оромиш ва боварии дили муъмин аст, ки ҳама чиз дар дасти Худост.
Ин оят моро водор мекунад, ки ба Худо таваккул кунем ва аз пурсишҳое, ки ба дониши мо дахл надоранд, парҳез кунем.

📜 Оят 185-189 — Сураи Аль-Араф

185أَوَلَمْ يَنظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللَّهُ مِن شَيْءٍ وَأَنْ عَسَىٰ أَن يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ ۖ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ

Оё дар мулки осмонҳову замин ва чизҳое, ки Худо офаридааст, намеандешанд? Ва шояд, ки маргашон наздик бошад. Ва баъд аз Қуръон кадом суханро бовар доранд?

186مَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَا هَادِيَ لَهُ ۚ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

Ҳар касро, ки Худо гумроҳ кунад, ҳеҷ роҳнамое барояш нест. Ва ононро вомегузорад, то ҳамчунон дар саркашии хеш саргардон бимонанд.

187يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ ۚ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً ۗ يَسْأَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

188قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ ۚ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

Бигӯ; «Ман молики нафъу зиёни худ нестам. Ғайри он чӣ Худо бихоҳад. Ва агар илми ғайб медонистам, ба хайри худ хеле меафзудам ва ҳеҷ шарре ба ман намерасид. Ман касе ҷуз бимдиҳанда ва муждадиҳандае барои мӯъминон нестам».

189۞ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ ۖ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ

Ӯст, ки ҳамаи шуморо аз як тан биефарид. Ва аз он як тан занашро низ биёфарид то ба ӯ оромиш ёбад. Чун бо ӯ якҷоя шуд, ба боре еабук ҳомила шуд ва муддате бо он гузаронд. Ва чун бор сангин гардид, он ду Оллоҳ Парвардигори худро бихонданд, ки агар моро фарзанде солеҳ диҳӣ, аз свпосгузорон хоҳем буд!

← Оят 186 📖 Аль-Араф Оят 188 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

187Оят

Тарҷума — Аль-Араф 187

Сураи Аль-Араф Оят 187 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, ки чӣ вақт фаро…

Сураи Оят 187/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 185–189. Ба Тоҷикӣ: Русский.