ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 187

የቃላት ትርጉም፦

• አል-ሳዕህ (السَّاعَة)፦ የትንሣኤ ቀን።
• አያን (أَيَّانَ)፦ መቼ? በሚል ትርጉም የሚመጣ የጥያቄ ቃል።
• ሙርሳሃ (مُرْسَاهَا)፦ የምትፈጸምበት ጊዜ፤ የምትደርስበት ወቅት።
• ዩጃሊሃ (يُجَلِّيهَا)፦ ይገልጣታል፤ ይፈጽማታል፤ ወቅቱን ያሳያታል።
• ሱቁለት (ثَقُلَتْ)፦ ከበደች፤ ተሰወረች፤ እውቀቷ ተሰወረ።
• በግተተን (بَغْتَةً)፦ በድንገት፤ ሳይጠበቅ።
• ሐፊዩን (حَفِيٌّ)፦ በጣም ፈላጊ፤ ተጠያያቂ፤ በደንብ የሚመረምር።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲናገር አዘዘው፦ እነዚህ የሚክዱ ሰዎች የትንሣኤ ቀን መቼ እንደምትደርስ ይጠይቁሃል። አንተም መልስላቸው፦ የዚያ ቀን እውቀት በእኔ ዘንድ ብቻ አይደለም፤ በማንኛውም ፍጡር ዘንድ አይደለም። የዚያ ቀን ዕውቀት ሁሉ አላህ ብቻ ዘንድ ነው። ከመላእክት መካከል የተቀረበውም ሆነ ከነቢያት መካከል የተላከው ማንም የዚያን ቀን ወቅት አያውቅም። አላህ ብቻ ነው በተወሰነው ጊዜዋ የሚፈጽማት፤ ሌላ ማንም አያውቅም። የዚያ ቀን እውቀት በሰማያትና በምድር ላይ ባሉ ፍጡሮች ሁሉ ላይ ከብዶአል፤ ተሰውሮአል። ከመላእክትም ሆነ ከሰዎች ማንም አያውቀውም። የትንሣኤይቱ ቀን ከመጣች በኋላ እንጂ በፊት አትታወቅም፤ በድንገት ና ሳይጠበቅ ትመጣለች። እነዚህ ሰዎች ስለ ትንሣኤይቱ ቀን ልትጠይቅ እንደምትፈልግ፣ በጣም አሳስበህ እንደምትመረምር አድርገው ይጠይቁሃል። እነሱ ግን አንተ ጌታህን በማወቅህ ፍጹምነት ስለዚያ ቀን አትጠይቅም። አንተም ንገራቸው፦ የትንሣኤይቱ ቀን ዕውቀት አላህ ብቻ ዘንድ ነው። ነገር ግን አብዛኞቹ ሰዎች ይህን አያውቁም፤ የዚያ ቀን ዕውቀት ለሰው ልጆች የሚታወቅ ነው ብለው ያስባሉ።

የአንቀጹ ትምህርት፦

ይህች አንቀጽ ሁለት ትልቅ ትምህርት ታስተምረናለች፦

1. የትንሣኤ ቀን ዕውቀት ለአላህ ብቻ ነው። ማንም ፍጡር ሰውም ሆነ መልአክ ወይም ነቢይ የዚያን ቀን ወቅት አያውቅም። ስለዚህ ማንም ሰው የትንሣኤይቱን ቀን ያውቃል ቢል ስህተት ነው። እውቀቱ ሁሉ አላህ ዘንድ ብቻ ነው።
2. ትንሣኤይቱ በድንገት ትመጣለች። ሰዎች ሲዘናጉ፣ ሲዝናኑ፣ ሲረሱ በድንገት ትደርሳለች። ስለዚህ ሁልጊዜ ተዘጋጅተን መኖር አለብን። ለዚያች ቀን መልካም ሥራዎችን በማሰባሰብ መዘጋጀት ይኖርብናል።

ውድ ወንድም/እህቴ! አላህ ይህችን አንቀጽ ያወረደው ልባችን እንዲነቃ፣ ስለ ትንሣኤይቱ ቀን እንድናስብ፣ ለዚያች ቀን እንድንዘጋጅ ነው። የዚያችን ቀን ወቅት ማወቅ ሳይሆን ለዚያች ቀን መዘጋጀት ነው ዋናው ጉዳይ። አላህ ሁላችንንም በዚያች ቀን በምህረቱ ይሸፍነን፣ ወደ ገነቱ ያስገባን። አሚን።