Sura Al-A'raf — Werset 37

Znaczenie słów:

• افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا – wymyślił kłamstwo przeciwko Bogu, przypisując Mu współtowarzyszy (szirk) lub mówiąc o Nim to, czego nie powiedział.
• نَصِيبُهُم مِّنَ الْكِتَابِ – ich udział zapisany w Księdze (Ławh al-Mahfuz), czyli to, co zostało im przeznaczone – dobro lub zło.
• رُسُلُنَا – nasi wysłannicy, czyli aniołowie, w tym Anioł Śmierci i jego pomocnicy.
• يَتَوَفَّوْنَهُمْ – odbierają im dusze (sprowadzają ich śmierć).
• ضَلُّوا عَنَّا – zniknęli od nas, oddalili się, nie widzimy ich i nie mogą nam pomóc.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Nie ma nikogo bardziej niesprawiedliwego i bardziej krzywdzącego samego siebie niż ten, kto zmyśla kłamstwo przeciwko Bogu – przypisując Mu współtowarzyszy w czci, opisując Go w sposób niegodny Jego majestatu lub mówiąc o Nim to, czego On nie powiedział – albo ten, kto zaprzecza Jego znakom, które On objawił, a które prowadzą ludzi ku prawdzie i prostej drodze. Tacy ludzie osiągną swój udział zapisany im w Księdze Przeznaczenia – zarówno jeśli chodzi o dobro, jak i zło – które dosięgnie ich w życiu doczesnym, aż nadejdzie ich czas. Kiedy przyjdą do nich nasi wysłannicy – Anioł Śmierci i jego pomocnicy – aby odebrać ich dusze, zapytają ich z naganą i upokorzeniem: „Gdzie są ci, których wzywaliście i czciliście poza Bogiem? Gdzie wasze bóstwa i pośrednicy, których prosiliście o pomoc? Niech was teraz wybawią od tego, co was spotyka!” Wtedy odpowiedzą: „Zniknęli od nas, oddalili się, nie widzimy ich i nie mogą nam pomóc w żaden sposób”. I w tej chwili – kiedy zobaczą rzeczywistość śmierci i staną przed prawdą – zaświadczą przeciwko samym sobie, przyznając, że byli niewiernymi, którzy zaprzeczali jedyności Boga i odrzucali Jego posłańców. Jednak to wyznanie w tamtej chwili będzie dla nich dowodem potępiającym, a nie przyniesie im żadnej korzyści.

Korzyści i pouczenia płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed oszczerstwem wobec Boga – werset ukazuje, że nie ma większej niesprawiedliwości niż przypisywanie Bogu kłamstwa lub zaprzeczanie Jego znakom. To najcięższy grzech, który wyprowadza człowieka z kręgu wiary.
2. Sprawiedliwość Boża w przeznaczeniu – każdy człowiek otrzyma swój udział zapisany w Księdze Przeznaczenia. Bóg nie pozostawia niczego przypadkowi – wszystko dzieje się według Jego mądrości i sprawiedliwości, a człowiek ponosi odpowiedzialność za swoje czyny.
3. Koniec złudzeń co do bożków i pośredników – w chwili śmierci człowiek przekonuje się, że wszystkie istoty, które czcił poza Bogiem – posągi, święci, przywódcy czy inne bóstwa – są bezsilne i nie mogą mu pomóc. To dowód, że prawdziwa pomoc i ratunek pochodzą wyłącznie od Boga.
4. Śmierć jako moment prawdy – kiedy człowiek staje w obliczu śmierci, wszystkie iluzje i złudzenia znikają, a on widzi rzeczywistość taką, jaka jest. Wtedy składa świadectwo przeciwko sobie – ale wtedy jest już za późno na skruchę.
5. Zachęta do powrotu do Boga za życia – werset ten skłania człowieka do refleksji nad swoim życiem, zanim nadejdzie śmierć. To wezwanie do porzucenia wszelkich form bałwochwalstwa i oddania czci wyłącznie Bogu, który jest jedynym Panem i Zbawicielem.
6. Prawda o jedyności Boga – werset potwierdza, że Bóg jest jedynym godnym czci, a wszelkie inne obiekty kultu są fałszywe i bezsilne. To fundament islamskiego monoteizmu, który uwalnia człowieka od lęku przed stworzeniami i przywiązuje go do Stwórcy.