Нух сүрәсе — Аять 11

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُرْسِلِ السَّمَاءَ — күктән яңгыр җибәрә.
• مِدْرَارًا — бик күп, өзлексез яуган, иркенләп коелган яңгыр.

Аять тәфсире:

Әйә, Нух галәйһиссәлам кавеменә әйтте: әгәр сез Аллаһудан гафу сорасагыз һәм тәүбә итсәгез, Ул сезгә күктән өзлексез, мул итеп яңгыр җибәрер. Бу яңгыр бер генә тапкыр яки аз гына түгел, бәлки сезнең ихтыяҗыгызга карап, гел яуган булыр. Шуның нәтиҗәсендә җир уңдырышлы булыр, корылык бетер, игеннәр үсәр, мал-туар өчен утлаулыклар күп булыр. Бу — Аллаһуның тәүбә итүче колларына биргән рәхмәте һәм юмартлыгы. Аятьтә «күк» дип әйтелү — яңгырның күктән иңүенә ишарә, ә «мөдрәр» сүзе яңгырның күплеген һәм гел явуын аңлата. Бу вәгъдә — тәүбә итүнең дөньяви файдасын күрсәтә, чөнки гөнаһлардан чистарыну белән бергә, Аллаһ бәрәкәт ишеген ача.

Гыйбрәтләр:

Бу аятьтән безгә зур дәрес: тәүбә итү һәм истигъфар кылу — ул бары тик ахирәт өчен генә түгел, ә дөньяда да рәхәтлек, муллык һәм бәрәкәт китерә. Кеше гөнаһлардан арынганда, Аллаһ аңа үз рәхмәтен иңдерә, күкләрдән яңгыр яудырып, җирне уңдырышлы итә. Бу — Аллаһуның колларына карата мәрхәмәте, Ул тәүбә итүчеләрне ярата һәм аларның тормышын җиңеләйтә. Шулай ук бу аять мөселманнарны гел Аллаһудан гафу сорарга өнди, чөнки истигъфар — бәрәкәт ачкычы.