Нух сүрәсе — Аять 10

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Истигъфар кылыгыз» — гафу сорагыз, тәүбә итеп, гөнаһларны ярлыкатуны теләгез.

— «Гаффар» — бик күп гафу итүче, тәүбә итүче бәндәләренең гөнаһларын кичерүче дигән мәгънәне белдерә.

Аять тәфсире:

Нух галәйһиссәлам үз кавеменә әйтте: «Мин сезгә әйттем: Раббыгыздан гафу сорагыз, Аңа тәүбә итегез, ширк һәм гөнаһлардан баш тартыгыз. Чөнки Ул — бик күп гафу итүче, тәүбә итүче бәндәләренә рәхмәтле. Ул гөнаһларны кичерүдә бик юмарт». Бу аять Нух пәйгамбәрнең кавеменә яңгыр киселгән чакта әйтелгән иде, чөнки истигъфар — ризыкның һәм яңгырның ачкычы. Нух аларны иманга һәм тәүбәгә чакырды, чөнки тәүбә итүчеләргә Аллаһның гафу итүе киң, Ул теләгән бәндәләренең гөнаһларын ярлыкый.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Истигъфар — бәндә белән Раббысы арасындагы иң якын бәйләнеш, ул гөнаһларны юып кына калмый, ә ризыкның килүенә дә сәбәп була.
2. Аллаһның «Гаффар» исеме — Аның тәүбә итүчеләргә карата чиксез шәфкатен күрсәтә, бу мөэминнәргә өмет бирә һәм аларны тәүбәгә дәртләндерә.
3. Пәйгамбәрләрнең дәгъвате иң элек тәүбә һәм истигъфардан башлана, бу — һәр мөэминнең тормышында төп юнәлеш булырга тиеш.
4. Бу аять мөэминнәргә авырлыклар вакытында Аллаһка мөрәҗәгать итәргә һәм Аның гафу итүеннән өмет өзмәскә өйрәтә, чөнки Аллаһ тәүбә итүчеләрне ярата һәм аларны гафу итәргә ашыга.