Surat Nuh — Ayat 11

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• يُرْسِلِ : ngutus, nurunake, ngirim.
• السَّمَاءَ : ing kene tegese udan, amarga langit iku dadi sabab tumurune udan.
• مِدْرَارًا : saka tembung "دَرَّ" kang tegese mili utawa tumetes. Dadi "مِدْرَارًا" tegese udan kang akeh banget lan terus-terusan tumurun, ora kendhat-kendhat.

2) Tegesing ayat:

Nalika kowe padha tobat marang Allah lan nyuwun pangapura marang Panjenengane, Allah bakal nurunake udan saka langit marang kowe kanthi deres lan terus-terusan. Saben kowe butuh banyu, udan bakal tumurun, mula kowe ora bakal ngalami kekeringan lan paceklik. Udan iku dadi berkah lan rahmat saka Allah kanggo kowe kabeh, nyukupi kebutuhan uripmu, nyirami tanduran lan kewan-kewanmu, sarta nguripi bumi kang garing dadi subur maneh.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Tobat lan istighfar iku dadi kunci berkah saka langit. Yen manungsa gelem bali marang Allah lan nyuwun pangapura, Allah bakal mbukak lawang-lawang rezeki lan rahmat, kalebu udan kang deres kang dadi sumber urip.
• Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Welas. Panjenengane bisa nurunake udan kapan wae lan ing ngendi wae, minangka bukti kekuasaan lan katresnane marang para kawulane kang gelem manut.
• Udan iku nikmat gedhe kang kudu disyukuri. Akeh wong kang lali yen banyu udan iku berkah, padahal tanpa udan bumi bakal garing lan urip dadi angel.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya ora putus asa. Nalika ngadhepi kekeringan utawa kangelan, dalan kang paling bener yaiku nyedhaki Allah kanthi tobat lan istighfar, amarga mung Allah kang bisa ngilangake kangelan iku.
• Islam iku agama kang nggawa kabecikan ing donya lan akhirat. Sapa kang gelem nglakoni dhawuhe Allah, bakal oleh ganjaran ing donya awujud udan lan rezeki, lan ing akhirat awujud pahala lan swarga.