Sura Nuh — Werset 15

Znaczenia słów:

• سَبْعَ سَمَاوَاتٍ – siedem niebios.
• طِبَاقًا – jedno nad drugim, warstwami, ułożone warstwowo, tak że każde niebo jest jakby warstwą (طبقة) nad kolejnym.

Interpretacja (tafsir):

Czyż nie widzicie i nie zastanawiacie się, jak Bóg stworzył siedem niebios, jedno nad drugim, warstwami, które są doskonale ułożone i harmonijnie ze sobą połączone? Każde z tych niebios jest oddzielną warstwą, a wszystkie razem tworzą wspaniałą, spójną konstrukcję, która jest dowodem na potęgę i mądrość Stwórcy. To wezwanie skierowane jest do ludzi, aby spojrzeli na wszechświat oczyma rozumu i serca, dostrzegając w nim znaki Bożej wszechmocy. Bóg, który stworzył tak doskonały i niezmierzony kosmos, jest w stanie dać życie, zesłać deszcz, obdarzyć potomstwem i majątkiem, a także wskrzesić zmarłych. Skoro stworzył siedem niebios w tak doskonałym porządku, to jakże można wątpić w Jego moc lub odmawiać Mu posłuszeństwa?

Korzyści płynące z tej wersetu:

Ta werset uczy nas, że kontemplacja nad stworzeniem Boga jest drogą do wzmocnienia wiary. Patrząc na niebo, gwiazdy, planety i cały wszechświat, dostrzegamy doskonałość i majestat Stwórcy, co napełnia nasze serca pokorą i miłością do Niego. Uświadamiamy sobie, że Bóg, który stworzył tak ogromny i uporządkowany kosmos, z pewnością słyszy nasze modlitwy, odpowiada na nasze prośby i jest w stanie spełnić każdą obietnicę, jaką nam przekazał. Ta refleksja prowadzi nas do większego zaufania Bogu, cierpliwości w trudnościach oraz wdzięczności za wszystkie Jego dary – zarówno te widzialne, jak i niewidzialne.