Sura Nuh — Werset 16

Znaczenie słów:

• fīhinna – „w nich”, czyli w niebiosach (w warstwach nieba).
• nūran – „światłem”, czyli źródłem światła (odblaskowego).
• sirājan – „lampą”, czyli źródłem światła jaśniejącego, podobnym do płonącej pochodni.

Interpretacja wersetu:

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – w swoim wszechogarniającym miłosierdziu i potędze uczynił Księżyc światłem w niebiosach, które rozjaśnia ciemności nocy dla mieszkańców ziemi, oraz uczynił Słońce jaśniejącą lampą, która daje światło i ciepło, dzięki czemu ludzie widzą i korzystają z dobrodziejstw dnia. W ten sposób Bóg uporządkował wszechświat w doskonały sposób, ukazując swoją wszechmoc i mądrość. Księżyc nie jest źródłem światła samym w sobie, lecz odbija światło słoneczne, co jest znakiem precyzyjnego porządku i harmonii w stworzeniu. Słońce natomiast jest źródłem światła i ciepła, które podtrzymuje życie na ziemi. Ten werset jest częścią szerszego przesłania proroka Nuh (Noego), który wzywał swój lud do refleksji nad stworzeniem niebios i ziemi, aby uwierzyli w jedność Boga i Jego wszechmoc.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Refleksja nad stworzeniem prowadzi do wiary – patrzenie na niebo, Księżyc i Słońce skłania człowieka do myślenia o potędze Stwórcy i Jego doskonałym dziele, co umacnia wiarę w Jego jedność.
2. Wskazanie na miłosierdzie Boga – Bóg nie tylko stworzył te ciała niebieskie, ale uczynił je użytecznymi dla ludzi, co jest dowodem Jego troski i łaski.
3. Zachęta do wdzięczności – człowiek, który dostrzega te dobrodziejstwa, powinien dziękować Bogu i oddawać Mu cześć, zamiast popadać w niewdzięczność i pychę.
4. Nauka pokory – wszechświat jest ogromny i doskonale zorganizowany, a człowiek jest tylko małą jego częścią; to uczy pokory i oddania się Stwórcy.
5. Wzmacnianie nadziei w miłosierdzie Boże – skoro Bóg tak doskonale zadbał o potrzeby fizyczne ludzi, tym bardziej zatroszczy się o ich potrzeby duchowe, jeśli zwrócą się do Niego z pokorą i skruchą.