ซูเราะฮฺ อัล-มุซซัมมิล — อายะฮฺ 2

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• قُمِ หมายถึง จงยืนขึ้นเพื่อการละหมาด หรือการยืนในเวลากลางคืนเพื่อการอิบาดะฮ์
• اللَّيْلَ หมายถึง เวลากลางคืนทั้งหมด ตั้งแต่พระอาทิตย์ตกดินจนถึงรุ่งเช้า
• إِلَّا قَلِيلًا หมายถึง เว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตะอาลาตรัสแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ผู้ที่ห่มคลุมด้วยเสื้อผ้าของท่านว่า จงลุกขึ้นยืนละหมาดในเวลากลางคืน เว้นแต่เพียงส่วนเล็กน้อยเท่านั้นที่ท่านจะพักผ่อนได้ กล่าวคือ ท่านจะต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ของกลางคืนในการยืนละหมาด และให้พักเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

การละหมาดในเวลากลางคืน (กิยามุลลัยล์) ในช่วงแรกนั้นเป็นข้อบังคับ (ฟัรฎู) สำหรับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยเฉพาะ และเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดให้ปฏิบัติก่อนที่จะมีการบังคับละหมาดห้าเวลาในคืนวันอิสรออ์และมิอ์รอจญ์ ต่อมาภายหลังอัลลอฮ์ได้ทรงผ่อนปรนให้ โดยเปลี่ยนเป็นสุนัต (สิ่งที่ส่งเสริมให้ปฏิบัติ) สำหรับประชาชาติของท่าน

บทเรียนและคุณประโยชน์จากอายะฮ์:

1. การยืนละหมาดในยามค่ำคืนเป็นหนทางแห่งการเพิ่มพูนความใกล้ชิดต่ออัลลอฮ์ และเป็นเครื่องหมายของความจริงใจในการอิบาดะฮ์ เพราะเป็นการละทิ้งการนอนหลับอันเป็นที่รักของร่างกายเพื่อการเคารพภักดี
2. อิสลามให้ความสำคัญกับการแบ่งเวลาให้สมดุล แม้แต่ในการอิบาดะฮ์ก็ยังทรงอนุญาตให้พักผ่อนได้บ้าง เพื่อไม่ให้ร่างกายเหนื่อยล้าจนเกินไป
3. การละหมาดกลางคืนเป็นเหตุให้จิตใจสงบ ผ่องใส และช่วยให้การท่องจำและการอ่านอัลกุรอานเป็นไปอย่างมีสมาธิและความเข้าใจ
4. ความยากลำบากในการปฏิบัติอิบาดะฮ์ในช่วงแรกนั้นจะถูกผ่อนปรนลงตามกาลเวลา ซึ่งสะท้อนถึงความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อปวงบ่าวของพระองค์
5. การที่อัลลอฮ์ทรงเรียกท่านนบีด้วยคำว่า "โอ้ผู้ที่ห่มคลุม" แสดงถึงความรักและความใส่พระทัยของพระองค์ที่มีต่อท่านนบี ซึ่งเป็นแบบอย่างแห่งความเมตตาที่เราควรปฏิบัติต่อกัน