Surat Al-Qiyamah — Ayat 8

Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• خَسَفَ (khasafa): ilang, sirna, utawa peteng ndhedhet. Ing kene tegese ilange cahyane rembulan.
• الْقَمَرُ (al-qamar): rembulan.

Tafsir Ayat:

Ing dina kiyamat, nalika manungsa padha bingung lan wedi banget nyawang kahanan kang nggegirisi, rembulan uga kelangan cahyane. Ora ana maneh sorot kang padhang kaya nalika ing donya. Cahyane sirna babar pisan, dadi peteng ndhedhet. Malah ing ayat sadurunge lan sakwise diterangake yen srengenge lan rembulan padha diklumpukake, loro-lorone ora ana cahyane maneh. Kabeh mau minangka tandha yen dina kiyamat iku pancen nyata lan nggegirisi. Nalika iku manungsa mung bisa takon: "Endi panggonan kanggo ngungsi saka siksa?" Nanging ora ana papan kang bisa dijujug kajaba mung marang Allah.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Ayat iki ngelingake kita yen kabeh kang ana ing donya iki ora langgeng. Rembulan kang dadi hiasane langit wengi wae bisa kelangan cahyane. Dadi, kita ora kena gumantung marang barang kang fana, nanging kudu gumantung marang Allah kang Maha Langgeng.
2. Kanthi ngerteni kahanan dina kiyamat kang nggegirisi, kita diajak supaya tansah nyiapake bekal kanggo akhirat, yaiku iman lan amal saleh.
3. Ayat iki nuduhake kekuasaane Allah SWT. Allah kang nitahake rembulan lan cahyane, lan Allah uga kang bisa ngilangake cahyane. Iki ndadekake kita tambah wedi lan taqwa marang Allah.
4. Islam mulangake marang kita supaya ora wedi marang pepeteng donya, nanging wedi marang pepeteng ing akhirat yen ora duwe iman. Mula, ayo padha nguatake iman lan nindakake kabecikan.
5. Ayat iki uga ndadekake kita tambah tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an kang menehi kabar bab dina kiyamat kanthi gamblang, supaya kita padha eling lan bali marang dalane Allah.