Аль-Кияма сүресі — Аят 8

1. Сөздердің мағынасы:

• خَسَفَ (хасафа): Жоғалып кету, сөну, нұрынан айырылу дегенді білдіреді. Яғни бір нәрсенің жарығы өшіп, қараңғылыққа айналуы.
• الْقَمَرُ (әл-қамар): Ай деген сөз.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күнінің қорқынышты сәттерін суреттейді. Сол күні Айдың жарығы сөніп, нұры жоғалады. Адамдар әдетте түнде Айдың жарығымен жол тауып, бағдар алатын. Ал енді сол Айдың өзі жарығын жоғалтып, қараңғылыққа батады. Бұл — Қиямет күнінің ұлы өзгерістерінің бірі: аспан денелері ретсіз күйге түсіп, әдеттегі заңдылықтарынан айырылады. Айдың сөнуі адамдардың көз алдында болып жатқан апаттың ұлылығын одан әрі күшейте түседі. Жарық көзі жоғалғанда адам баласының дәрменсіздігі айқын көрінеді, әрі ол күннің қорқынышы одан сайын артады. Бұл көрініс адамды ойландырып, дүниедегі барлық нәрсенің уақытша екенін, тек Алланың ғана мәңгілік екенін еске салады.

1. Алынатын ғибраттар:

• Қиямет күнінің апаты тек жермен шектелмей, бүкіл әлемді, тіпті аспан денелерін де қамтиды. Бұл — Алланың құдіретінің шексіздігін көрсетеді.
• Ай мен Күн сияқты ұлы жаратылыстардың өзі бір күні жоғалатынын білу адамды тәкаппарлықтан сақтандырады және дүниеге тым байланып қалмауға шақырады.
• Осындай аяттар адамды ойлануға, иманға келуге және жақсылық жасауға шақырады. Өйткені біздің әрбір ісіміз сол күні алдымызға келеді.
• Құран Кәрімнің осындай суреттеулері адам жүрегіне қорқыныш пен үмітті бірге ұялатып, Аллаға құлшылық етуге, Оған бет бұруға тәрбиелейді.