Sura Al-Insan — Werset 1

Znaczenie słów:

• Hal – oznacza tutaj „czyż nie" (partykułę potwierdzającą, że coś już nastąpiło).
• Atā – przeszło, minęło.
• Al-insān – człowiek, tutaj: Adam (pokój z nim).
• Ḥīn – okres, odcinek czasu.
• Ad-dahr – czas, wieczność, długi odcinek dziejów.
• Lam yakun shay'an madhkūran – nie był czymś wspominanym, nie istniał w świadomości, nie miał żadnego śladu ani wzmianki.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah (Bóg) – On jest Najwyższy – zwraca uwagę na początek istnienia człowieka, aby obudzić w nim refleksję i wdzięczność. Pytanie to ma charakter retoryczny i potwierdzający: „Czyż nie przeszedł nad człowiekiem długi okres czasu, w którym nie był on nawet wspominany?" Chodzi tu o Adama (pokój z nim) – ojca ludzkości – oraz o cały rodzaj ludzki. Zanim Allah tchnął w człowieka ducha i obdarzył go życiem, upłynęły wieki, w których człowiek był całkowicie nieistniejący – nie miał imienia, śladu, ani żadnej wzmianki wśród stworzeń. Był wielkim niczym, nieznanym i nieobecnym.

Ten werset ukazuje wielkość Bożej potęgi: Ten, który stworzył człowieka z niczego i wyprowadził go z niebytu do istnienia, jest w stanie go wskrzesić po śmierci i rozliczyć z uczynków. Człowiek, który był niczym, a stał się istotą obdarzoną rozumem, wolą i odpowiedzialnością, powinien zastanowić się nad swoim początkiem i nad tym, że jego Stwórca ma nad nim całkowitą władzę.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Pokora i uniżenie przed Stwórcą – człowiek, który był niczym, nie powinien być pyszny ani wyniosły. Całe jego istnienie jest czystym darem od Allaha.
2. Wdzięczność za dar życia – skoro Allah wyprowadził nas z niebytu i obdarzył życiem, świadomością i możliwością działania, powinniśmy wykorzystać ten czas na posłuszeństwo i dobre uczynki.
3. Wiara w zmartwychwstanie – Ten, który stworzył człowieka po raz pierwszy z niczego, z pewnością potrafi go przywrócić do życia po śmierci. To dowód na prawdziwość Dnia Sądu.
4. Refleksja nad przemijaniem czasu – czas jest cenny, a życie człowieka na ziemi to krótka chwila w porównaniu z wiecznością. Należy więc wykorzystać ją mądrze.
5. Wielkość miłosierdzia Bożego – Allah nie tylko stworzył człowieka, ale też obdarzył go przewodnictwem, posłańcami i księgami, aby poprowadzić go do szczęścia. To wszystko jest dowodem Jego nieskończonej łaski.
6. Zachęta do poznawania samego siebie – im bardziej człowiek zastanawia się nad swoim początkiem, tym lepiej poznaje swojego Pana i tym mocniej w Niego wierzy.