Surah Al-Insan — Aya 1

Ma'anar Kalmomi:

• Hal ata: Watau "lalle ne ya zo" ko "shin ya zo".
• Insan: Ana nufin Adamu, annabin Allah, ko kuma mutum gaba ɗaya.
• Hin: Wani lokaci mai tsawo.
• Dahr: Zamani mai tsawo.
• Lam yakun shai'an madhkura: Bai kasance wani abu da ake ambatawa ba, wato bai wanzu ba.

Tafsirin Ayar:

Lalle ne ya shuɗe a kan mutum (Adamu) wani lokaci mai tsawo na zamani, wanda a cikin wannan lokacin bai kasance wani abu da ake ambatawa ba, ba shi da wani matsayi ko rabo a cikin halitta. Wannan yana nuni da cewa mutum ya kasance babu shi, ba a san shi ba, ba a ambaton sunansa ba, sai da Allah ya halicce shi daga ƙasa, sannan ya hura masa rai daga ruhinsa. Wannan yana nuna wa mutum ƙarancin asalinsa da rashin iyawarsa, kafin Allah ya ba shi wannan daraja da matsayi mai girma na halitta da shiryawa da kuma ba shi hankali da sani. Wannan ayar tana tunatar da mutum cewa tun farko bai kasance kome ba, don haka bai kamata ya yi girman kai ba, kuma ya kamata ya gode wa Allah wanda ya fitar da shi daga babu zuwa wanzuwa.

Fa'idodin Darasin:

1. Nuna wa mutum asalinsa na ƙasƙanci, cewa ya kasance babu shi, don haka bai kamata ya yi girman kai ga Allah ba, kuma ya kamata ya sani cewa duk abin da yake da shi na rai da lafiya da dukiya, daga Allah ne.
2. Ƙarfafa imani da ikon Allah, domin wanda ya halicci mutum daga babu, shi ne zai iya tayar da shi bayan mutuwa domin hisabi.
3. Tunatar da mutum darajar rayuwarsa da lokacinsa, cewa kada ya ɓata shi a cikin abin da ba shi da amfani, domin wannan rayuwa ita ce damarsa ta yin aikin alheri da neman yardar Allah.
4. Nuna wa mutum cewa duk wani abu da yake da shi na daraja da matsayi, Allah ne ya ba shi, don haka ya kamata ya yi amfani da shi wajen ɗaukaka addininsa da taimakon al'ummarsa.