Аль-Инсан сүресі — Аят 1

1. Сөздердің мағынасы:

• هَلْ: Бұл жерде сұрақ емес, «рас, шынында» деген мағынада қолданылған.
• أَتَى: Келді, өтті.
• الْإِنسَان: Адам баласы, адамзат.
• حِينٌ: Бір уақыт, бір мерзім.
• الدَّهْرِ: Ұзақ уақыт, заман.
• مَذْكُورًا: Еске алынатын, аты аталатын.

1. Тәпсір:

Алла Тағала бұл аятта адам баласының жаратылуынан бұрынғы кезеңіне назар аудартады. Расында, адамзат ұзақ уақыт бойы жоқ еді, ол туралы ешкім білмейтін, аты аталмайтын, ешбір із қалдырмаған болатын. Ол кезде адам тек жоқтықтан тұрды, оның бар екендігі туралы ешбір белгі де, ескертпе де жоқ еді. Кейбір тәпсіршілер бұл жердегі «адам» деп Адам атаны (ғ.с.) меңзегенін айтады — ол топырақтан жаратылып, рух үрленгенге дейін еске алынбайтын, белгісіз бір зат еді. Бұл аят адамның өз басының әлсіздігі мен Алланың құдіретін ойлануға шақырады: адам бұрын жоқ еді, Алла оны жоқтан бар етті. Сондықтан адам өзінің жаратылуындағы Алланың шексіз рақымы мен құдіретін мойындап, Оған шүкір етуі керек.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Бұл аят адамға өзінің бұрын жоқ болғанын еске салып, өмірдің қадірін білуге шақырады.
• Алланың құдіреті шексіз екенін, Ол қалаған нәрсені жоқтан бар ететінін көрсетеді.
• Адам өзін-өзі үлкен санамай, керісінше, Жаратушысына мойынсұнып, шүкіршілік етуі керек.
• Әр адам өз өмірінің мағынасын ойлап, жақсы істермен еске алынатын болуға ұмтылуы тиіс.
• Бұл аят Алланың рақымы мен мейірімінің кеңдігін, сондай-ақ адамның Аллаға деген мұқтаждығын ұғындырады.